ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٢ - چند رباعى براى موعود مهربان
بيا مهدى ...
|
بيا ساقى مرا يك لحظه درياب |
بيا بيدار كن ما را از اين خواب |
|
|
بنوشانم از آن ساغر كه هر جا |
دهى بر بندگان نيك فردا |
|
|
به آن مستان كه هر لحظه خمارند |
كنار باغ ساقى مى گسارند |
|
|
همان مستان كه از جام «الست» اند |
كه آنها بى مى و با مى چو مستند |
|
|
همان مستان كه مصداق حضورند |
همان مردان كه در فكر ظهورند |
|
|
ظهور منجى عالم كه مهدى است |
همان كه رهبر مولا خمينى است |
|
|
زبان مهدى گو و دل بيقرار است |
كجا ديگر كنون وقت قرار است |
|
|
بيا مهدى جهان در انتظار است |
براى ديدنت ساعت شمار است |
|
|
بيا سقاى دين، يار پيمبر |
بيا مهدى كه ما هستيم مضطر |
|
|
بيا ما عاشق و چشم انتظاريم |
كه ما بر كوى ساقى سرگذاريم |
|
|
بيا اى ذوالفقار دين اسلام |
بيا اى خودپرستى را تو اتمام |
|
|
بيا و دست ما بيچارگان گير |
بيا سر ده نوا و بانگ تكبير |
|
|
كه من مهدى زهراى جهانم |
كه من منجى آن بيچارگانم |
|
|
نداى كربلا باشد پيامم |
كه اكنون آمده وقت قيامم |
|
|
من آن سقاى دشت نينوايم |
براى اين جهان تنها پناهم |
|
|
كجاست آن اكبر و قاسم كه اكنون |
وضو گيرند در درياچه خون |
|
|
الا اى يار من برخيز از خواب |
كه اين گيتى فرو رفته به گرداب |