ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٠ - جاى خالى يك گل

جاى خالى يك گل‌

به نام خدايى كه خالق جهانيان است و محبوب قلوب عارفان. با نام تو آغاز مى كنم اى كه به ياد تو و براى تو مى نويسم.

انتظار يك درد است. دردى بسيار سهمگين، ولى هر دردى دارويى دارد و داروى اين درد تويى مهدى موعود، اى امام من و اى خاتم امامان!

بدون تو جاى يك گل در روى زمين خالى است گلى كه عطر و بويش و حتى رنگش با تمام گل ها متفاوت است. گلى كه از شقايق زيباتر است و از ياس هم. و بويش، بوى محمد (ص) و على (ع) را مى دهد.

امام من! تو مى دانى كه انسان هاى بسيارى با دلى آكنده از اميد، روزگارى است كه انتظارت را مى كشند و سجاده هايى كه شب و روز براى تقاضاى ظهور تو به درگاه معبود يكتا گشوده مى شوند و در اين سجاده هاى خيس اشك جاى تصوير تو خالى است.

اى مهدى موعود! من جمعه هايم را به ياد تو سر مى كنم و مى دانم كه تو در يكى از روزهاى جمعه خواهى آمد و آن جمعه زيباترين جمعه تاريخ است براى عاشقانت.

عاشقان را منتظر گذاشتن پسنديده نيست ولى ما عاشقان تو دوست داريم انتظارت را بكشيم و دائم از درگاه خداوند، آن سرچشمه هستى آمدنت را بخواهيم و عاجزانه التماس كنيم ظهورت را. و از او بخواهيم كه توفيق ديدار تو را از ما نگيرد و بر ما هم اين لطف را روا دارد وقتى كه تو بيايى طوفان برپاست، طوفان عشق! و حتما مى دانى كه در طوفان باران هم خواهد آمد و باران اشك سيل مى آفريند. و دل هاى تشنه ديدارت غوغا مى كنند؛ زيرا رسيدن به تو رسيدن به عشق هستى است. تو كامل كننده ايمان مؤمنانى و تو درياى شور و عشقى كه روانه اى به سوى باورى پاك، ايمانى آهنين و عزمى راسخ. وقتى كه تو بيايى ريز و درشت معناى واقعى عدالت را خواهند فهميد و آن روز است كه عادلان سر بلندند. وقتى كه تو بيايى آسمان به خاطر تو پيداست و خورشيد به خاطر تو نورافشانى مى كند و دريا به خاطر تو آبى است و زندگى به خاطر تو زيباست.

الهه قداعى‌