پس از تحقق عدالت، امنيت گسترش مى يابد، جرم و خلاف كارى ها پنهان و ناپيدا مى گردد. امام باقر (ع)، درباره امنيت و امان در زمان حضرت مهدى (ع) مى فرمايند:

و تخرج العجوز الضعيفة من المشرق تريد المغرب لايؤذيها احد.[١]

پيرزنى ضعيف و ناتوان از شرق به سمت غرب (جهان) مى رود و احدى او را اذيت و آزار نمى كند.

با از بين بردن مرزها و حدود جغرافيايى، حكومت جهانى حضرت مهدى (ع) تكامل مى يابدوموانعى كه به دست خود بشر ساخته شده برداشته مى شود و او به منتهاى آرزو و خواسته اش كه آزادى در عمل و تحريك زندگى و حياتش مى باشد، مى رسد. «فكتور باش» مى گويد:

مقتضاى انسان بودن انسان اين است كه او به حقوقش برسد و اين، اصلى است كه به ساكنان هر كشورى اجازه مى دهد در كشور ديگر ساكن شوند و همان حقى كه آزادى را در جهان به جريان مى اندازد و بستن قراردادهاى قانونى با بقيه مردم براى سكونت جهانى كمك مى كند.[٢]

زمين است كه وطن هر انسان در عصر حضرت مهدى (ع) مى شود. امام صادق (ع) فرمودند:

ان القائم منا منصور بالرعب مؤيد بالنصر، تطوى له الارض و تظهر له الكنوز كلها و يظهرالله به دينه و لوكره المشركون‌[٣].

قائم ما با ترس [افتادن در دل دشمنان‌] يارى مى شود و با پيروزى، تاييد مى شود. زمين زير پايش نرم و گنج هاى زمين، همگى براى او ظاهر مى شود و خدا به وسيله او دينش را ظاهر مى كند حتى اگر مشركان نپسندند.

و باز هم از ايشان نقل شده:

ان المؤمن فى زمان القائم و هو بالمشرق ليرى اخاه الذى بالمغرب و كذا الذى فى المغرب يرى اخاه الذى بالمشرق.[٤]

مؤمن درزمان قائم، چنان مى شودكه شخصى كه درشرق است برادرش رادر غرب مى بيند و او هم همينطور.

جامعه بشرى به وحدت واقعى كه جنگ ها، نابسامانى ها، بحران ها و مشكلات را ريشه كن سازد، دست نخواهد يافت مگر اين كه به مسائل اساسى و عوامل واقعى كه جمعيت بشرى را مى تواند جمع كند، نظر بيفكند. و شكى نيست كه مسائل مادى جز عاملى براى ايجاد اختلاف و جنگ و بهره كشى از همديگر نيست. در حالى كه عقل و فطرت عاملى هستند كه بشريت را به اصل خويش هدايت مى كنند. و رسيدن به حقيقت وجودى جز با يك رهبرى واقعى همانند تكامل عقلى و بازگشت به فطرت و تبرى جستن از موانع كشنده ناشى از خودپرستى ممكن نيست كه آن هم عصر عدالت، آزادى، امنيت و سعادت يعنى عصر امام منتظر حضرت مهدى (ع) است.

خداوندتوفيق ديدارآن جمال دلربا و اطاعت از اوامر پرافتخارش و زندگى تحت لواى پرچم عدالت آسمانى و جهانى اش را به همه ما عنايت فرمايد. ان شاءالله‌

و به اميد ديدار آن روز.

پى نوشت ها:

[١]. عام الفكر، ش ٢، ١٩٩٩.

[٢]. [سوره انبياء (٣١) آيه ١٠٧].

[٣]. [سوره سباء (٣٤) آيه ٢٨].

[٤]. سوره قصص (٣٨) آيه ٥.

[٥]. [نهج البلاغه، حكمت ٢٠٩].

[٦]. الامام المهدى (ع) من المهدالى الظهور. سيدمحمدكاظم قزوينى.

[٧]. سوره انبياء (٢١) آيه ١٠٦.

[٨]. [التبيان، ج ٧، ص ٢٨٤؛ مجمع البيان، ج ٧، ص ٦٦ و ٦٧؛ الزام الناصب، ص ٧٥ و ٧٦ به نقل از: منتخب الاثر (چاپ جديد)، ج ٢، ص ٣٠].

[٩]. [كمال الدين و تمام النعمة، باب احاديث نبوى، شيخ صدوق‌].

[١٠]. فرائد السمطين، جوينى، ج ٢.

[١١]. فلسفة القانون و السياسة، عبدالرحمن بدوى.

[١٢]. [سوره آل عمران (٣) آيه ١٩].

[١٣]. سوره توبه (٩) آيه ٣٣.

[١٤]. [الكافى، كتاب الحجة، ج ١، ص ٤٣٢، ح ٩١ به نقل از: منتخب الاثر، ج ٢، ص ٣٥].

[١٥]. عالم الفكر، همان.

[١٦]. [الغيبة، نعمانى، ص ٢٣٨ (ب ١٣، ج ٢٨) نقل از: منتخب الاثر، ج ٢، ص ٣٤١].

[١٧]. [نورالابصار، باب ٢، ص ١٥٥ به نقل از: امام مهدى (ع) از ولادت تا ظهور (ترجمه دكتر فريدونى)، ص ٥٨٧].

[١٨]. [امام مهدى (ع) از ولادت تا ظهور (ترجمه دكتر فريدونى)، ص ٥٨٨ به نقل از عقدالدرر].

[١٩]. [همان، ص ٤٤١ به نقل از: بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٠٥ به نقل از كمال الدين‌].

[٢٠]. [بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٣٦].

[٢١]. [امام مهدى (ع) از ولادت تا ظهور، ص ٦٣٠ و ٦٣٤].

[٢٢]. الامام المهدى (ع) من الولادة الى الظهور، سيدمحمدكاظم قزوينى.

[٢٣]. [وسايل الشيعه، ج ١٧، ص ٣٢٧ به نقل از: امام مهدى (ع) از ولادت تا ظهور، ص ٦٣٦].

[٢٤]. [همان، ص ٣٢٧ بنابر نقل امام مهدى (ع) از ولادت تا ظهور، ص ٦٣٦].

[٢٥]. [امام مهدى (ع) از ولادت تا ظهور، ص ٦٣٩ به نقل از: بحارالانوار].

[٢٦]. [همان، ص ٦٤٤ به نقل از ينابيع المودة، ص ٤٢٣].

[٢٧]. فلسفة القانون والسياسية، عبدالرحمن بدوى.

[٢٨]. [منتخب الاثر، ج ٢، ص ٣٥ به نقل از: اثبات الهداة، ج ٧، ص ١٤٠، ب ٣٢، ف ٤٤ ح ٦٨٦].

[٢٩]. [امام مهدى (ع) ازولادت تاظهور، ص ٦٥٣ به نقل از: حق اليقين‌].