ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩٢
هم در آن عالم مواثيق شديدى بستهاند و پيمانهاى بسيار محكم گرفتهاند ... تا آنجا كه ميثاقاللّه گشته است.
پسر نرجس خاتون! عهد مىكنى از همه انبيا و اوليا بيشتر خون دل بخورى؟ بيشتر از همه شاهد تضييع حقوقت باشى؟ بيشتر از همه از دوست و دشمن نسبت به مقام مقدّست اسائه ادب بشنوى؟ فرزند فاطمه! با ما پيمان مىبندى كه از پس پرده غيبت ناظر تاراج حقوق و غصب همه شؤون متعلّق به خود باشى؟ آن هم به نام تو و به عنوان حمايت از حقوق تو!
اى شبل حيدر كرار! با جدت اميرالمؤمنين، عليهالسلام، ميثاق خانهنشينى بيست و پنج ساله بستيم. با تو پيمان پردهنشينى در پرده اراده و مشيت قاهره خود منعقد مىسازيم. پذيرا مىشوى؟
با عمّ گراميت امام مجتبى، عليهالسلام، پيمان خون دل خوردن ده ساله بستيم. با تو ميثاق خون دل خوردن در روزگار طولانى غيبت مىبنديم قبول مىكنى؟ از جد امجدت موسى بن جعفر، عليهالسلام، خواستار پذيرش چهار سال زندان شديم؛ پذيرفت. پيمان ما با تو زندانى شدن در چاه غيبت است؛ از گاه ولادت تا هنگامه ظهور. پذيرايى؟
جانها به فداى تو و پيمانت! به قربان تو و ميثاقت! چه پيمانى! چه عهدى! چه ميثاقى!
اگر نه اين است كه دست لطف پروردگار پيوسته بر دل پاك آن گنجينه اسرار كردگار بوده و هست، مگر مىشود از عهده اين ميثاقهاى سخت و پيمانهاى دشوار بيرون آمد و به آنها وفا نمود.
آنچه تاكنون آورديم توضيح احتمال اول بود كه مقصود از ميثاق، پيمانى باشد كه از خود آن حضرت گرفته شده است. ممكن است مراد پيمان و ميثاقى باشد كه از خلق نسبت به آن آيت حق گرفته شده است. اين معنا از احاديث بسيارى استفاده مىشود كه خداوند متعال در عالم ذر و ميثاق به دنبال پيمان گرفتن از بندگان براى خودش به وحدانيّت، از آنان اقرار به رسالت حضرت خاتمالنّبيين و ولايت حضرات معصومين، عليهمالسلام، را خواسته است كه حضرت صادق، عليهالسلام، فرمود:
كان الميثاق مأْخوذاً عليهم بالرّبوبيّة و لرسوله بالنّبوة و لأميرالمؤمنين و اللأئمة بالإمامة. فقال: ألست بربَّكم و محمّدٌ نبيَّكم و على امامَكم و الأئمة الهادونَ أئمَّتكم؟[١] از خلق نسبت به ربوبيت پروردگار و نبوت رسول خدا و امامت اميرالمؤمنين و ائمه، عليهمالسلام، پيمان گرفته شده و خداى- در عالم ذر و ميثاق- فرموده بود: آيا من پروردگار شما نيستم؟ آيا محمد، صلّىاللّهعليهوآله، پيامبر شما نيست؟ آيا على، عليهالسلام، امام شما نيست؟ و آيا امامان هدايت راهنمايان شما نيستند؟
از بعضى احاديث استفاده مىشود كه نسبت به امام عصر، عليهالسلام، در آن عالم از پيامبران اولىالعزم عهد و ميثاق جداگانهاى گرفته شده است. حضرت باقر، عليهالسلام، فرمود:
وأخذ الميثاق على أولى العزم أنّنى ربّكم و محمدٌ رسولى و على أميرالمؤمنين و أوصياؤه من بعده ولاة أمرى و خزّان علمى، عليهمالسلام، و أنّ المهدى أنتصر به لدينى و أظهر به دولتى و أنتقم به من أعدائى و أعبد به طوعاً و كرها ...[٢] خداوند از پيامبران اولى العزم پيمان گرفت كه: من پروردگار شما هستم و محمد، صلّىاللّهعليهوآله، رسول من است و على امير مؤمنان، عليهالسلام، و جانشينان پس از او واليان امر من و گنجينههاى علم مناند. بدرستى كه به وسيله مهدى، عليهالسلام، دينم را يارى مىكنم و دولتم را ظاهر مىسازم و از دشمنانم انتقام مىگيرم و به وسيله او، خواه ناخواه، پرستشم محقق مىگردد.
مىبينيم كه با چه شدت و تأكيدى با ذكر خصوصيات در عالم عهد و ميثاق از پيامبران اولىالعزم نسبت به امام عصر، عليهالسلام، پيمان گرفته شده است؛ چندان كه نسبت به هيچ كس ميثاقى چنين نگرفتهاند.
جا ندارد به چنين كسى چنين سلام كنيم و عرضه بداريم:
السلام عليك يا ميثاقاللّه الّذى أخذه و وكّده.
سلام بر پيمان خدايى و ميثاق الاهى كه چنين شديد و اكيد گرفته است؟
نوح پيامبر را در عالم ذر باز دارند. خليل خدا ابراهيم را نگه دارند. كليم خدا موسى و پسر مريم عيسى، عليهماالسلام، را مورد خطاب قرار