ماهنامه موعود
(١)
حماسه دينى در ادب پارسى
٣٨ ص
(٢)
باذل
٣٨ ص
(٣)
حمله حيدرى
٣٨ ص
(٤)
على در قرآن
٤٣ ص
(٥)
نگاهى به تاريخچه برگزارى اجلاس دو سالانه بررسى ابعاد وجودى حضرت مهدى (عج)
٤٤ ص
(٦)
اجلاس مقدماتى
٤٤ ص
(٧)
اولين اجلاس
٤٥ ص
(٨)
محورهاى مقالات در اولين اجلاس
٤٥ ص
(٩)
دومين اجلاس
٤٦ ص
(١٠)
محورهاى مقالات در دومين اجلاس
٤٦ ص
(١١)
سومين اجلاس
٤٦ ص
(١٢)
موعود خداپرستان
٤٧ ص
(١٣)
مهدى، عليه السلام، موعود شيعه و اهل سنّت
٤٩ ص
(١٤)
برترين عبادت
٥٣ ص
(١٥)
رنگ روياهاى من
٥٦ ص
(١٦)
جمال يوسف
٥٨ ص
(١٧)
عذر تقصير به پيشگاه امام عصر، عليه السلام
٦٢ ص
(١٨)
1 در آيات قرآنى و تفاسير اهل سنّت
٦٣ ص
(١٩)
2 در كتب روايى اهل سنّت
٦٥ ص
(٢٠)
3 مبحث انتظار فرج امام زمان، عليه السلام
٦٦ ص
(٢١)
4 وجوب بيعت با امام عصر، عليه السلام
٦٦ ص
(٢٢)
ميعادگاه منتظران
٦٨ ص
(٢٣)
يك كتاب در يك نگاه
٧١ ص
(٢٤)
اخبار موعود
٧٢ ص
(٢٥)
شبكه اطلاع رسانى موعود راه اندازى مى شود!
٧٢ ص
(٢٦)
نگارش مقالات دايرةالمعارف ويژه موعود آخرالزمان آغاز شد!
٧٢ ص
(٢٧)
پيغام سروش
٧٣ ص
(٢٨)
ملحفه سفيد نورانى
٧٤ ص
(٢٩)
حديث نياز
٧٩ ص
(٣٠)
فرقه ها و مهدويت
٨٠ ص
(٣١)
2 بابيه و بهائيه
٨٠ ص
(٣٢)
بابيه
٨٠ ص
(٣٣)
بهائيه
٨٢ ص
(٣٤)
بهائيه پس از بهاءاللَّه
٨٤ ص
(٣٥)
نگرشى به زيارت آل ياسين
٩٠ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٣ - ١ در آيات قرآنى و تفاسير اهل سنّت

و حال به برخى از مشخصات و سيما و صفات مبارك امام عصر، عليه‌السلام، در منابع اهل سنت مى‌پردازيم.

١. در آيات قرآنى و تفاسير اهل سنّت‌

الف) آيه ٣٣ سوره توبه:

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ.

او كسى است كه رسولش را با هدايت و دين حق فرستاد تا آن را بر همه اديان پيروز گرداند اگر چه مشركان ناخوش دارند.

١. تفسير كبير امام فخر رازى:

قال السدى: ذلك عند خروج المهدى.

پيروز شدن اسلام بر تمام اديان در زمان خروج مهدى اتفاق مى‌افتد.

٢. تفسير جامع الاحكام قرطبى، در تفسير آيه فوق:

قال السدى: ذلك عند خروج المهدى. لايبقى أحد إلّا دخل فى إلاسلام أو أدّى الجزية.

سدى نقل مى‌كند كه اين پيروز شدن در زمان مهدى اتفاق مى‌افتد. كسى نمى‌ماند تا اينكه وارد اسلام مى‌شود يا جزيه مى‌پردازد.

و بعد قرطبى مى‌گويد:

مى‌گويند مهدى همان عيسى، عليه‌السلام، است فقط. ولى اين صحيح نيست؛ زيرا اخبار درست و متواتر ثابت مى‌كند كه مهدى، عليه‌السلام، از عترت پيامبر است و حمل آن بر عيسى جايز نيست و احاديثى كه دلالت بر خروج او و اينكه ايشان از خاندان رسول‌اللّه، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله، مى‌باشند از نظر سند صحيحتر است.[١]

ب) آيه ١٠٥، سوره انبياء:

وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ.

و براستى كه پس از لوح محفوظ در كتابهاى نازل شده بر پيامبران نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته‌ام به ارث مى‌برند.

١. تفسير بيضاوى در تفسير همين آيه:

اى عامة المؤمنين او الذين يستضعفون مشارق الأرض ومغاربها أو أمّة محمد، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله.

بندگان شايسته‌ام از عموم مسلمين و مستضعفانى كه در مشرق و مغرب زمين از امت محمد پراكنده‌اند.

٢. تفسير كابلى از پيامبر نقل مى‌كند كه:

زوى لى الأرض فرأيت مشارقها و مغربها سيبلغ ملك أمّتى ما زوى لى الأرض.

زمين براى من پيچيده و جمع شد و من شرق و غرب آنرا ديدم و در آينده ملك امت من به اندازه آنچه من ديدم گسترش مى‌يابد.

و در تفسير آيه آورده است كه درباره مهدى، عليه‌السلام، است.

ج) آيه ٥ سوره قصص:

وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ‌

و مى‌خواهيم برآنان كه در زمين به استضعاف كشيده شده‌اند منّت نهيم و آنها را پيشوا سازيم و آنان را وارث زمين گردانيم.

١. شرح نهج‌البلاغه ابن ابى‌الحديد حنفى (ج ٤ صفحه ٣٣٦):

قال على كرم‌اللّه وجهه: لتعطفن‌