ماهنامه موعود
(١)
حماسه دينى در ادب پارسى
٣٨ ص
(٢)
باذل
٣٨ ص
(٣)
حمله حيدرى
٣٨ ص
(٤)
على در قرآن
٤٣ ص
(٥)
نگاهى به تاريخچه برگزارى اجلاس دو سالانه بررسى ابعاد وجودى حضرت مهدى (عج)
٤٤ ص
(٦)
اجلاس مقدماتى
٤٤ ص
(٧)
اولين اجلاس
٤٥ ص
(٨)
محورهاى مقالات در اولين اجلاس
٤٥ ص
(٩)
دومين اجلاس
٤٦ ص
(١٠)
محورهاى مقالات در دومين اجلاس
٤٦ ص
(١١)
سومين اجلاس
٤٦ ص
(١٢)
موعود خداپرستان
٤٧ ص
(١٣)
مهدى، عليه السلام، موعود شيعه و اهل سنّت
٤٩ ص
(١٤)
برترين عبادت
٥٣ ص
(١٥)
رنگ روياهاى من
٥٦ ص
(١٦)
جمال يوسف
٥٨ ص
(١٧)
عذر تقصير به پيشگاه امام عصر، عليه السلام
٦٢ ص
(١٨)
1 در آيات قرآنى و تفاسير اهل سنّت
٦٣ ص
(١٩)
2 در كتب روايى اهل سنّت
٦٥ ص
(٢٠)
3 مبحث انتظار فرج امام زمان، عليه السلام
٦٦ ص
(٢١)
4 وجوب بيعت با امام عصر، عليه السلام
٦٦ ص
(٢٢)
ميعادگاه منتظران
٦٨ ص
(٢٣)
يك كتاب در يك نگاه
٧١ ص
(٢٤)
اخبار موعود
٧٢ ص
(٢٥)
شبكه اطلاع رسانى موعود راه اندازى مى شود!
٧٢ ص
(٢٦)
نگارش مقالات دايرةالمعارف ويژه موعود آخرالزمان آغاز شد!
٧٢ ص
(٢٧)
پيغام سروش
٧٣ ص
(٢٨)
ملحفه سفيد نورانى
٧٤ ص
(٢٩)
حديث نياز
٧٩ ص
(٣٠)
فرقه ها و مهدويت
٨٠ ص
(٣١)
2 بابيه و بهائيه
٨٠ ص
(٣٢)
بابيه
٨٠ ص
(٣٣)
بهائيه
٨٢ ص
(٣٤)
بهائيه پس از بهاءاللَّه
٨٤ ص
(٣٥)
نگرشى به زيارت آل ياسين
٩٠ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٠ - مهدى، عليه السلام، موعود شيعه و اهل سنّت

از مسلمانان روشن و واضح است، اين است كه اينان تابع مكتب اهل‌بيت، عليهم‌السلام، بودند و به روايات اهتمام مى‌ورزيدند؛ به خلاف پيروان مكتب خلفا كه بر اثر اجتهاد بعضى از آنان، نوشتن حديث پيامبر، صلى‌اللَّه‌عليه‌وآله، ممنوع شد. اجتهادشان اين بود كه مبادا قرآن با كلمات پيامبر اكرم، صلى‌اللَّه‌عليه‌وآله، آميخته شود. تاريخ‌الاسلام ذهبى، اين رويه را ثبت كرده است و نيز تاريخ‌الخلفاء سيوطى در ترجمه حال ابى‌جعفر مى‌نويسد: تا اين زمان، كتاب حديث و علمى در دست عالمان نبوده و همه علوم را استادان قرآن و حديث، از حفظ بيان مى‌كردند.

طبيعى است كه احاديث كمى در اين ميان براى آنان باقى بماند. اما بنده در كتاب معالم المدرستين اثبات كرده‌ام كه تابعين مذهب اهل‌بيت، عيلهم‌السلام، از زمان ائمه، عليهم‌السلام، تا امروز، احاديث پيامبر را مى‌نوشتند؛ لذا احاديث غير احكام در مكتب اهل‌بيت اينگونه روشن است. سند ديگر، اينكه غالباً به نام مهدويت در برابر خلفا قيام مى‌كردند؛ محمدبن عبداللَّه بن الحسن، نواده امام حسن، عليه‌السلام، كه در مقابل ابى جعفر منصور با نام مهدى قيام نموده، گرچه امام صادق، عليه‌السلام، از آنچه نزد او از كتب ارث برده، از پيامبر خبر مى‌دهد كه اين محمد، مهدى موعود نيست و كشته خواهد شد.

روايتى وجود دارد كه: هر رأيتى قبل از ظهور حضرت حجت، عليه‌السلام، بلند شود، رأيت ضلال است. معناى اين روايت اين است كه هر كس ادعاى مهدويت كند، بر ضلال است؛ نه هر رأيتى كه به اسم اسلام بلند شود؛ مانند رأيتى كه امام خمينى، رحمةاللَّه‌عليه، بلند نمودند.

حال چند روايت از كتب صحاح و غيره نقل مى‌كنيم تا اجماعى بودن آن روشن شود. روايات را به طور مختصر از كتاب معالم المدرستين نقل مى‌كنم. در سنن ترمذى در باب ماجاءفى‌المهدى آمده كه پيامبر فرمود:

دنيا به آخر نمى‌رسد تا اينكه كسى بر عرب حكومت كند، از خاندان من كه اسم او مانند اسم من است.

و نظير اين حديث در مستدرك صحيحين و مسند احمد از روات ديگر وجود دارد. از پيامبر روايت مى‌كند:

لو لم يبق من‌الدنيا إلّاْ يوم لطوّله اللَّه عزّوجلّ حتّى يملك رجل من أهل بيتى ...[١] در حديث ديگر مى‌فرمايد:

المهدى منّا أهل البيت‌[٢] مهدى از ما اهل‌بيت است و خداوند در يك شب كار او را آماده مى‌كند.

حديث ديگر در مستدرك صحيحين است كه سيماى او را توضيح مى‌دهد و مى‌فرمايد:

... يملأ الأرض قسطاً و عدلًا ...[٣]

در حديث ديگرى است كه حضرت فرمود:

لو لم يبق من‌الدنيا إلّاْ يوم واحد لطوّل ذلك اليوم حتّى يبعث اللَّه رجلًا من ولدى اسمه كاسمى.[٤] سلمان مى‌پرسد: از كدامين فرزند تو؟

حضرت مى‌فرمايد: من ولدى هذا و ضرب بيده على الحسين، عليه‌السلام يعنى از فرزندان امام حسين، عليه‌السلام، است. البته‌