پس براساس اين نقل، آشورى بعد از گذشت زمانى از سقوط دولت عثمانى قيام مى‌كند؛ زيرا جانشين آنهاست و با توجّه به اينكه گفته شده است، رؤساى او همه پادشاه هستند، شايسته است كه او از نسل خلفاى مسلمانان باشد.

اهل كتاب درباره نيروهاى هم‌پيمان آشورى چنين گفته‌اند:

نيروهاى هم‌پيمان او در ابتدا ايران و سوريه و سپس ليبى و سودان و صور (جنوب لبنان) و ملّت‌هاى شرق نزديك و مردم اطراف [درياى‌] قزوين و درياى سياه و اسماعيليان و ... خواهند بود.[١]

سؤال اين است كه بسيار خوب، حال كه وضع چنين است آيا اهل كتاب اين اخبار را پيگيرى كرده و به صورت دقيق و كارشناسانه ابعاد زمانى و مكانى آن را بررسى كرده‌اند؟ جواب اين است كه: آرى! آنها در بالاترين سطح به تحقيق درباره آن پرداخته و اظهارنظر كرده‌اند؛ ريگان، رئيس جمهور اسبق «آمريكا»، در اجتماع لابى صهيونيست‌ها بعد از آنكه مقدّمات و طليعه‌هاى ائتلافى خارج از اراده آنها در «خاورميانه» آشكار شد[٢]، گفت:

من به اخبار غيبى قديمى شما در تورات برمى‌گردم، آنجا كه اشاره مى‌كند به اينكه نبرد سرنوشت‌ساز خير و شر در پيش است و من به خود اين حق را مى‌دهم كه بگويم وقتى ما نسلى هستيم كه وقوع آن را خواهيم ديد، مرا تصديق خواهيد كرد كه زمان وارد شدن به آن نيز همين حالاست.[٣]

به همين جهت هنرى كيسينجر، وزير خارجه آمريكا، با آن موضع‌گيرى‌هاى معروفش، هنگامى كه از او درباره جنگ ايران و «عراق» سؤال مى‌كنند، مى‌گويد:

منافع دراز مدّت آمريكا در آن است كه ايران و عراق هر دو در اين جنگ آسيب و خسارت ببينند.[٤]

همه دانشمندان و بزرگان اهل كتاب اين اخبار را به خوبى مى‌خوانند و درستى آنها را تأييد كرده و قبول دارند، رئيس وقت اطّلاعات «فرانسه» الكساندر دى مارانش مى‌گويد:

بزرگ‌ترين خطرى كه خاورميانه با آن مواجه است، برپايى يك امپراتورى شيعى از مناطق مرزى هند تا كناره‌هاى درياى مديترانه است كه با شكل‌گيرى اين امپراتورى، اسرائيل بايد بهاى سنگينى بپردازد.[٥]

آشورى اسرائيل را نابود مى‌كند

فكرى در تفسير «حزقيال» و «حنا» در تفسير «دانيال» مى‌گويند:

آشورى دو نبرد بزرگ را عليه اسرائيل سامان خواهد داد، در اوّلين نبرد، نيمى از اسرائيل را اشغال مى‌كند و در دومى، تمامى اسرائيل را و آنگاه آن را نابود مى‌سازد!

متن تفسيرى كه در كتاب «تورات» آمده، چنين است:

همانا او [آشورى‌] كسى است كه به زودى خدا او را براى نابودى ملّت يهود[٦] به كار مى‌گيرد، در مرحله اوّل نصف اسرائيل را اشغال مى‌كند[٧] و سپس جمعيتى را اسرائيل به كار مى‌گيرد[٨] و با شمشيرى برّان، بر گونه قاضى آن مى‌زند. ٢١

شايد مقصود از قاضى در اين عبارت، دولت آمريكا باشد كه خود را