البتّه از ديگر تفاسير در مورد اسطوره‌شناسى ابليسك مى‌توان به موردى ديگر نيز اشاره نمود: مردمان مصر باستان معتقد بودند، اگر انسان نام خود را در جايى ثبت نكند، بعد از مرگ انسان ناپديد خواهد شد. به همين علّت، هر كس سعى مى‌كرد نام خود را در جايى ثبت نمايد. فراعنه نيز نام‌هاى خود را در مكان‌هاى مختلفى ثبت مى‌كردند كه يكى از آنها ابليسك بود. در حقيقت مى‌توان گفت كه ابليسك هرمى است كه بر روى يك ستون قرار داده شده است. اين بخش فوقانى هرمى شكل قسمت اصلى بنا و نمادى مهم بود. تقديم شدن ابليسك به خدايگان خورشيد در حقيقت بدين معنا است كه هرم موجود در رأس آن تقديم به خدا مى‌شود تا نام اهداء كننده تا ابد باقى بماند. خطوط حكّاكى شده بر روى ابلسيك به خطّ هيروگليف مى‌باشد و دربردارنده موضوعاتى همچون زندگى رع، سفرهاى روزمرّه رع در آسمان‌ها و پيروزى‌ها و جشن‌ها است.

البتّه نمادها ابليسك چه در دوران باستان و چه اعصار و قرون بعدى محدود به مصر نماندند. براى مثال رومى‌ها از ابليسك‌هاى مصرى تأثير فراوانى گرفته و در بخش‌هاى مختلفى از امپراتورى خود، اين نمادها را بر پا داشتند كه از ميان آنها مى‌توان به ابليسك آرلس(Arles) در «فرانسه»، ابليسك‌هاى شهر «بنونتو» در «ايتاليا»(Benevento) ، ابليسك تيتوس سكستيوس آفريكانوس(Titus Sextius Africanus) در «مونيخ» يا ابليسك‌هاى شهر «روم» در «ايتاليا» اشاره نمود. نمونه‌هاى ابليسك را مى‌توان در تمدّن‌هاى آشور، امپراتورى اكسوم در «نيجريّه»، منطقه «كرالا» در سواحل جنوبى «هندوستان»، امپراتورى بيزانس، بالأخص در كشور كنونى «تركيه» يا حتّى در «پرو»- ابليسك تلوو(Tello) كه در سال ١٩١٩ م. كشف شد- مشاهده نمود.

رواج ابليسك‌ها در قرون مدرن‌

نكته جالب توجّه در مورد ابليسك‌ها اين است كه اين نمادهاى پاگانيسم هم‌اكنون رواج بسيارى يافته‌اند و در سه قرن گذشته صدها ابليسك در نقاط مختلف جهان ساخته شده است. شايد بتوان اين سازه شرك‌آلود را جزو معدود نمادهايى دانست كه تا بدين حد در ميادين و اماكن مختلف جهان مورد استفاده قرار مى‌گيرند. نمونه‌هاى مختلف ابليسك‌ها را مى‌توان در كشورهايى چون «آمريكا»، «انگلستان»، «روسيه»، «ايتاليا»، «سوئد»، «فرانسه»، «اسكاتلند»، «ولز»، «رومانى»، «اروگوئه»، «ايرلند»، «پاكستان»، «سنگاپور»، «آرژانتين»، «نيوزيلند»، «ونزوئلا»، «برزيل»، «پورتوريكو»، «جمهورى دومنيكن»، «بوليوى»، «صربستان»، «كانادا»، «جاكارتا»، «كره شمالى»، «فيليپين» و سرزمين اشغالى مشاهده نمود. مشهورترين ابليسك دوران مدرن كه در عين حال بزرگ‌ترين ابليسك تاريخ نيز است، ابليسك يادبود جرج واشينگتن، اوّلين رئيس‌جمهور آمريكا و از اعضاى ارشد لژهاى ماسونى، است كه در قرن نوزدهم ميلادى در آمريكا ساخته شد.

اهمّيت ابليسك در فرامانسونرى و آيين شيطان‌پرستى‌

همان‌گونه كه قبلًا نيز اشاره شد، نفس ازيريس، باع به نام بانبجِت خوانده مى‌شد و اين باع بود كه حيثيت و شخصيّت و قدرت را براى ازيريس به همراه داشت و نماد بانبجت نيز قوچ بود و اين دليلى بود براى پرستش اين حيوان توسط عدّه‌اى از مردم، مخصوصاً در شهر «منديز» در زمان باستان و قوچ منديز يا همان بانبجت، سپس تبديل به بفومت(Baphomet) شد و بفومت مورد پرستش فرقه‌هايى از فراماسونرى مانند شواليه‌هاى معبد(Knights Templar) كه در جنگ‌هاى صليبى نقش ويژه‌اى داشتند، قرار گرفت. هم اينك بفومت مورد استفاده فرقه كابالا(Kabbalah) از فرقه‌هاى عرفان يهودى و فراماسونرى است. بفومت يك بز است با نماد ستاره پنج ضلعى (البتّه دقّت گردد كه ستاره پنج ضلعى در پرچم برخى دول اسلامى، تمايز آشكارى با اين ستاره دارد و صورت واژگون آن است) بر روى پيشانى كه علامت كنونى شيطان‌پرستان و فراماسون‌ها مى‌باشد. بفومت در نگاه كاباليستى در يك دست مرد و در يك دست زن است، هر دو دستش علامت هرمتيسم(Hermetecism) كه يك دست به سمت‌