صنعت بيمه به دليل نابودى محصولات در اثر آب و هوا در طول نيمه اوّل سال ١٩٩٠ م. به ٤٨ ميليارد دلار رسيد؛ در حالى كه اين رقم براى كلّ طول سال ١٩٨٠ م.، ١٦ ميليارد دلار بوده است.[١]

سرجان هاوتون، متخصّص آب و هوا و رئيس «انجمن رويال انگليس»، با هشدار در مورد آلودگى‌هاى محيطى، خاطرنشان مى‌كند، ما هنوز بايد شاهد ادامه ويرانى‌هاى ناشى از گرم شدن هواى كره زمين باشيم، جنگل‌ها از بين خواهند رفت، بيمارى‌هايى چون مالاريا گسترش خواهند يافت و مهاجران گرسنه در مرزها سرگردان خواهند شد.[٢]

نقش جنگ‌ها را در وقوع قحطى نبايد ناديده گرفت؛ چرا كه قحطى و جنگ همزاد و همراه هميشگى‌اند. معمولًا، جنگ مساوى است با قحطى و گرسنگى بيشتر. آيزنهاور، رئيس جمهور اسبق ايالات متّحده، در سخنان خود به فجايع ناشى از جنگ اعتراف كرده و مى‌نويسد:

هر تفنگى كه ساخته مى‌شود، هر كشتى نظامى كه به آب انداخته مى‌شود، هر موشكى كه آتش زده مى‌شود، حكايت از دزدى از كسانى دارد كه گرسنه‌اند، كسانى كه از سرما بر خود مى‌لرزند و لباس ندارند. جهان در جنگ تنها پول خرج نمى كند؛ جنگ نيروى كارگران، نبوغ و استعداد دانشمندان، اميد كودكان و ... را نيز هزينه مى‌كند. در زير ابر تهديد كننده جنگ، اين انسانيت است كه به صليب آهنين كشيده مى‌شود ... آيا راه ديگرى براى زندگى بشر وجود ندارد.[٣]

در اينجا به بعضى از حقايق معاصر اشاره مى‌كنيم تا موضوع را روشن تر درك كنيم:

تنها جنگ خليج فارس در سال ١٩٩١ م. نيم ميليارد دلار در روز يا حدود ٣٥٠ هزار دلار در دقيقه براى هم پيمانان هزينه دربر داشت. يك هواپيماى جنگى ٢٥ ميليون دلار؛ يك موشك كروز توماهاك ٣/ ١ ميليون و يك موشك هوا به هوا ٨٠٠ هزار دلار هزينه دربر دارد. اگر بخواهيم هزينه‌ها را گوياتر مطرح كنيم، بايد بگوييم هزينه يك موشك رادارى «اسپارو» برابر با هزينه غذاى روزانه يك مدرسه پر از دانش آموز گرسنه به مدّت پنج سال است. اين ارقام در برابر ميليون‌ها رقمى كه سالانه به سمت تسليحات و جنگ افزارها سرازير مى‌شود، بسيار ناچيز است.

«مؤسسه پژوهشى بين المللى صلح استكهلم» گزارش مى‌دهد: هزينه نظامى جهان، سالانه ميانگينى بين ٩٠٠ ميليارد تا يك تريليون دلار است. اين بدين معناست كه رقم نجومى يك تريليون دلار يا دو ميليون دلار در دقيقه، صرف نظامى گرى كشورها مى‌شود!

هزينه تأمين آب سالم براى مردم فقير كشورهاى در حال توسعه به مدّت ده سال، تنها ده روز از خرج‌هاى نظامى را دربرمى گيرد.[٤]

در جنگ «ويتنام» نيروهاى آمريكايى در بالاترين حدّ خود (سه برابر نيروهاى آمريكايى در عراق) بودند، اين در حالى است كه در جنگ ويتنام، ٥٨ هزار نيروى آمريكايى، تقريبا ١٣ برابر كشته شدگان نيروها در عراق، كشته شدند. دو دليل كلّى براى افزايش هزينه‌هاى جنگ عراق اعلام شده است: نيرو و تجهيزات. جنگ عراق دومين جنگ مدرن بزرگ تاريخ آمريكاست كه در آن نيروهاى آمريكايى داوطلب فراوانى حضور داشته‌اند. هزينه نيروهاى داوطلب براى آمريكا بسيار زياد است چون حقوق‌هاى درخواستى آنها بسيار بالاست.[٥]

به گزارش «تهران تايمز» به نقل از خبرگزارى عربى «گالف نيوز»، ژوزف استيگليتز، اقتصاددان بزرگ آمريكايى و برنده جايزه نوبل اقتصاد، در «دانشگاه كلمبيا»، در كتابى با عنوان «جنگ ٣ تريليون‌