[٢٤]. تنها در آمريكا سالانه سيزده هزار فيلم پورنو (هرزه‌نگارى) توليد مى‌شود. بر پايه گزارش» internet filter review «، درآمد جهانى پورنو شامل‌هاى پخش فيلم در هتل‌ها، كلوپ‌هاى سكس و صنعت رو به گسترش سكس الكترونيك، نود و هفت ميليارد دلار در سال ٢٠٠٦ بوده است. اين درآمد با درآمد شركت‌هاى پيشرو در امر فن‌آورى مثل «مايكروسافت»، «گوگل»، «آمازون»، «اى بى»، «ياهو»، «اپل»، «نت فليكس» و «ارث لينك» برابرى مى‌كند. فروش سالانه در امريكا، حدود ده ميليارد دلار يا حتى بالاتر تخمين زده مى‌شود. (كريس هجز، «پورنوگرافى غير عادى، آخرين نشانه‌هاى آخرالزمان فرهنگى امريكا»، سياحت غرب، سال پنجم، ش ٧٥، مهر ١٣٨٨؛ فمينيسم؛ شكست افسانه آزادى زن در غرب، ج ٢، صص ٢٦٩- ٢٧٤. (براى مطالعه بيشتر در اين زمينه ر. ك: آدريان فرانكلين، «سكس و توريسم»، سياحت غرب، سال پنجم، ش ٦١، مرداد ١٣٨٧.

[٢٥]. براى مطالعه بيشتر در اين زمينه ر. ك: نورمن سولومون، «زنان و صنعت تبليغات تجارى»، سياحت غرب، سال چهارم، ش ٤٢، اسفند ١٣٨٥.

[٢٦]. براى مطالعه بيشتر در اين زمينه: ر. ك: كريك چامبرلاين، «صنعت مد و زيبايى در برابر فمينيسم»، سياحت غرب، سال ششم، ش ٦٧، بهمن ١٣٨٧؛ جولى كايت، «زيبايى به چه قيمتى؟» سياحت غرب، سال ششم، ش ٦٦، دى ١٣٨٧؛ فمينيسم؛ شكست افسانه آزادى زن در غرب، ج ٢، صص ٢١٧- ٢٢٣.

[٢٧]. براى مطالعه بيشتر در اين زمينه ر. ك: «خشونت عليه زنان: گزارشى از چهارمين كنفرانس جهانى زن»، سياحت غرب، سال سوم، ش ٣٥، خرداد ١٣٨٥؛ فمينيسم؛ شكست افسانه آزادى زن در غرب، ج ٢، صص ١٧٧- ١٩٠؛ پاتريكيا و اسكوئز، «زندگى پردرد و سخت زنان در دنياى امروز»، سياحت غرب، سال پنجم، ش ٦٠، تير ١٣٨٧.

به دقّت بخوانيد

داستانى كه كمتر به آن پرداخته شده است، مربوط به يهوديان و نقش آنان در صنعت فيلم‌هاى هرزه است كه خويشاوند بدنام هاليوود شمرده مى‌شوند. شايد ترجيح دهيم وانمود كنيم كه چنين چيزى وجود ندارد، ولى اين واقعيتى است كه يهوديان سكولار، نقش بيش از حدى در سراسر صنعت فيلم‌هاى هرزه در آمريكا ايفا كرده‌اند (و هنوز هم ايفا مى‌كنند). دخالت يهوديان در پورنوگرافى در ايالات متحده، داراى تاريخ و پيشينه‌ى طولانى است، همان‌گونه كه در تبديل يك خرده فرهنگ حاشيه‌اى به چيزى كه يك عنصر سازنده اساسى مربوط به آمريكاست، دخيل بوده‌اند.

فعاليت يهوديان در صنعت پورنوگرافى (هرزه‌نگارى) در قالب دو گروه توليدكنندگان و فروشندگان محصولات پورنوگرافى و بازيگران فيلم‌هاى سكسى صورت مى‌گيرد. هر چند يهوديان تنها دو درصد از جمعيت آمريكا را تشكيل مى‌دهند، ولى در پورنوگرافى برجسته و سرشناس بوده‌اند.

بسيارى از دلالان و معامله‌گران هنر و ادبيات شهوانى در تجارت كتاب بين سال‌هاى ١٩٤٠- ١٨٩٠ يهوديان مهاجرى بودند كه داراى ريشه و اصل و نسب آلمانى بودند. به گفته جى‌اى گرتزمن، (نويسنده كتابى درباره اين موضوع): «يهوديان در پخش و انتشار كالانتيانا [ادبيات داستانى و ترانه‌ها و لطيفه‌هايى با درون مايه‌هاى مستهجن‌]، رمان‌هاى جنسى، مجله‌ها و نوشته‌هاى بازارى سكسى، و ... برجسته و مشهور بوده‌اند.»

معروف‌ترين و بدنام‌ترين توليدكننده و فروشنده محصولات هرزه‌نگارى در دوران پس از جنگ، روبى استورمن (والت ديسنى صنعت پورنوگرافى) بود. براساس گزارش وزارت دادگسترى آمريكا، استورمن در سراسر دهه ١٩٧٠، كنترل بيشتر محصولات هرزه‌نگارى رايج در آمريكا را در دست داشته است. استورمن كه در ١٩٢٤ متولد شد، در كلولند (شرق نيويورك) بزرگ شد. وى در آغاز، مجلات و داستان‌هاى فكاهى مصور مى‌فروخت؛ وى هنگامى كه پى برد كه توليد و فروش مجلات سكسى، بيست برابر كتاب‌هاى فكاهى درآمد دارد، منحصراً به هرزه‌نگارى پرداخت و تا عناوين خاص، فروشگاه‌هاى خرده‌فروشى خود را راه‌اندازى كرد. در پايان دهه ١٩٦٠، استورمن به عنوان بزرگ‌ترين پخش‌كننده مجلات مستهجن مطرح بود و در اواسط دهه ١٩٧٠، دارنده بيش از ٢٠٠ فروشگاه كتاب مستهجن بود. استورمن همچنين شكل‌هاى نوينى از اتاقك‌هاى سنتى شهر فرنگ (نوعاً يك اتاق تاريك با يك تلويزيون رنگى كوچك كه در آن تماشاگر مى‌تواند فيلم‌هاى ويديويى مستهجن را تماشا كند) را عرضه كرد. گفته شده است كه استورمن تنها كنترل صنعت سرگرمى- هرزه‌نگارى را در دست نداشت. بلكه شخص وى به معناى كل اين صنعت بود. سرانجام وى به علت فرار از پرداخت ماليات و جرايم ديگر محكوم و مجرم شناخته شد و در سال ١٩٩٧ در زندان با بدنامى و بى‌آبرويى در گذشت. پسرش ديويد، به كسب و كار خانوادگى ادامه داد. نمونه مجسم و امروزى استورمن، يك يهودى ٤٣ ساله اهل كلولند است كه نام وى استيون هيرچ است و «دونالد ترومپ صنعت پورنوگرافى» توصيف شده است. برقراركننده پيوند و ارتباط ميان اين دو نفر، فرد، پدر استيو، بود كه كارگزار بورس و جانشين استورمن به شمار مى‌آمد. امروزه هيرچ گروه «وى ويد اينترتينمنت» كه مايكروسافت جهان پورنوگرافى ناميده شده و توليدكننده بيشترين فيلم‌هاى «سكسى» در آمريكاست، اداره مى‌كند. تخصص وى، واردكردن فنون بازاريابى مربوط به جريان غالب و اصلى حرفه پورنوگرافى بود. در حقيقت، وى ويد، شبيه به سامانه استوديوى هاليوود در دهه‌هاى ١٩٣٠ و ١٩٤٠ مى‌باشد؛ به ويژه در مورد قراردادهاى انحصارى با ستارگان سكس پيشه‌اى كه از سوى هيرچ به مزدورى گرفته شده و سازمان‌دهى مى‌شوند. وى ويد موضوع يك شوى تلويزيونى در مورد پشت صحنه فيلمى بود كه به تازگى از شبكه چهار پخش شد:

«دختران و پسران زيباروى يهودى» ...

متن كامل اين مقاله در: