انديشه هاى فقهى- سياسى آيتاللّه العظمى گلپايگانى در عصر غيبت - امامى، محمدمهدى - الصفحة ٢٢٤ - ٧ - مواضع آيت الله العظمى گلپايگانى قدس سره از بحران ١٣٥٦ تا پيروزى انقلاب اسلامى

ثابتى در صدد بودند، نهضت را به مقابله مسلحانه بكشانند، آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه با صدور اعلاميه‌هاى مختلف در كنار رهبر انقلاب امام خمينى قدّس سرّه از اين امر اجتناب كرد و به جاى آن ستون فقرات و اركان اقتصادى رژيم را هدف قرار داد، اولين موج اعتصاب دو روز پس از جمعه سياه در پالايشگاه تهران آغاز شد و در كمتر از دو هفته به پالايشگاه عظيم آبادان رسيد و در نهايت موج اعتصابات سراسر كشور را گرفت و حتى به ارتش نيز كشيده شد[١].

آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه در نامه‌اى به كارگران و كارمندان صنعت نفت جنوب ايران مى‌فرمايند:

«رشد و آگاهى اجتماعى و اسلامى كاركنان شرافتمند و مسلمان صنعت نفت مورد تقدير است، متأسفانه حكومت به جاى تنازل در برابر خواستهاى مشروع ايشان و عموم ملت مى‌خواهد با شدت عمل، اعتصاب‌كنندگان را مجبور به شكستن اعتصاب نمايد ... جهت اطلاع عموم اعلام مى‌نماييم، بنابراين در شرايط فعلى جلوگيرى از ارسال نفت براى اسرائيل و كشورهايى كه با جنبش اسلامى ايران ضديّت مى‌ورزند و حكومت استبدادى آن‌

[١]- سيروس برهام، انقلاب اسلامى و مبانى رهبرى امام خمينى قدّس سرّه، تهران: امير كبير، ١٣٥٧، صص ٥١- ٥٢ با كمى تغيير.