انديشه هاى فقهى- سياسى آيتاللّه العظمى گلپايگانى در عصر غيبت - امامى، محمدمهدى - الصفحة ٢١٩ - ٧ - مواضع آيت الله العظمى گلپايگانى قدس سره از بحران ١٣٥٦ تا پيروزى انقلاب اسلامى

پنجره‌هاى منزل و پاره كردن كتابها، اهانت نمودن به ايشان و ايجاد رعب و وحشت، تنى چند از مردم بى‌دفاع را به شهادت مى‌رسانند، آقاى كريمى جهرمى كه خود شاهد حمله مأموران به بيت ايشان بودند، چنين اظهار مى‌كنند:[١]

«خوب به خاطر دارم كه آن روز مصادف با ايام سوگوارى حضرت زهرا عليها السّلام بود و سراسر حياط مرجع عاليقدر را چادر زده و سياه پوشانيده بودند ... عمّال شاه با كمال بى‌شرمى هنگام عصر آن روز جمله سبعانه‌اى به اين خانه كردند، اولا وارد بيرونى شده و شروع به شرارت كردند و شيشه‌هاى درهاى اتاق دفتر و اتاق رفت‌وآمد و اتاق خدام و محافظين و حتى چايخانه را بدون استثنا شكسته و خردكردن و گازهاى اشك‌آور منفجر كردند و شروع به زدن مردم بى‌گناه و طلاب و فضلاء- كه بيرونى را پر كرده بودند- و اعضاء دفتر نمودند و همه را شديدا زدند ... سپس مزدوران بى‌شرم رو به سوى اتاق نشيمن موج بزرگوار رفته و آنجا را مورد اهانت قرار دادند ...

وضع بحرانى و هواى مسموم و گرفته ايشان را شديدا ناراخت ساخته و حالشان منقلب گرديده بود، سرانجام‌

[١]- على كريمى جهرمى، پيشين، ص ١٣٤.