انديشه هاى فقهى- سياسى آيتاللّه العظمى گلپايگانى در عصر غيبت - امامى، محمدمهدى - الصفحة ٢١٣ - ٧ - مواضع آيت الله العظمى گلپايگانى قدس سره از بحران ١٣٥٦ تا پيروزى انقلاب اسلامى
گفت، عامل بر افروزنده مشعل انقلاب و شتابدهنده نهضت، مقاله «ايران و استعمار سرخ و سياه» بود كه با امضاى مستعار احمد رشيدى مطلق در ١٧ دىماه ١٣٥٦ منتشر شد، اين مقاله به تمجيد از اصلاحات ارضى و انقلاب سفيد شاه، مخالفت حزب توده و مالكان بزرگ با آن را بيان مىكرد و در نهايت امام خمينى را به عنوان همكار خوانين، مورد اهانت قرار مىداد، افزون بر اين اكثر قريب به اتفاق مردمى كه در انقلاب شركت داشتند از حوادثى كه گروههاى غير مذهبى نقطه شروع انقلاب مىدانند، آگاه نبودند ولى همگى ماجراى مقاله توهينآميز را مىدانستند، شاه براى گروههاى چريكى و روشن فكر موجود در كشور اهميت زيادى قايل نبود و از ميان نيروهاى مخالفش تنها از آيت اللّه خمينى واهمه داشت[١]، بدين جهت مبارزه با ايشان را با دستور تهيه و انتشار مقاله مذكور به منظور تحقير و بىاعتبار كردن ايشان آغاز كرد، رژيم شاه با اين اقدام وارد مهلكهاى آنچنان خطرناك شد كه وسعت دامنه و عظمت ابعاد آن موجب درهمشكستن پايههاى نظام شاهنشاهى در ايران گرديد، عموميتى كه در اين حادثه به اعتراضات مردم ايران بخشيد، در رويدادهاى آن سالها همانندى نداشت، اولين بازتاب انتشار مقاله مذكور، در مركز
[١]- جميله كديور، رويارويى انقلاب اسلامى در ياران و آمريكا، تهران: اطلاعات، ١٣٧٤ با كمى تغيير.