انديشه هاى فقهى- سياسى آيتاللّه العظمى گلپايگانى در عصر غيبت - امامى، محمدمهدى - الصفحة ١٩٣ - ٤ - مواضع آيت الله العظمى گلپايگانى قدس سره پيرامون فاجعه فيضيه در فروردين ١٣٤٢

«... سپس حادثه فجيعه مدرسه فيضيه كه در مجلسى كه از جانب حقير به منظور عزادارى تشكيل شده پيش آمد و خود به چشم ديدم كه مأموران جنايتكار بى‌جهت به طلاب، علما و مسلمانان بى‌دفاع كه از نقاط مختلف آمده بودند حمله برده و آن اعمال وحشيانه را مرتكب شدند ...

و حقيقتا افكار را به وجود يك توطئه خطرناك براى اضمحلال اسلام و استقلال و موجوديت كشور و حكومت شيعه مشغول كرد ...[١]»

فاجعه فيضيه و جنايت رژيم پهلوى از چنان شدّت برخوردار بود كه وقتى خبر آن به امام خمينى قدّس سرّه رسيد، ايشان بلافاصله تصميم گرفت به طرف مدرسه فيضيه حركت كند، روحانيان و مردم حاضر در منزل كه از احتمال گزند به ايشان نگران بودند، مانع خروج امام از منزل شدند، از طرفى به خاطر شدّت جنايت، برخى از مردم مى‌گفتند، آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه را كشتند، چرا كه حجره‌اى كه ايشان در آنجا بودند، چندين بار مورد هجوم قرار مى‌گيرد، مردم و طلاب حاضر در صحنه براى حفظ حان ايشان در داخل و جلوى حجره بوسيله جنايتكاران رژيم پهلوى با چوب، چماق، چاقو و اسلحه گرم شهيد مى‌شوند، آقاى علوى داماد ايشان را، جلوى‌

[١]- همان، ص ٨٢.