انديشه هاى فقهى- سياسى آيتاللّه العظمى گلپايگانى در عصر غيبت - امامى، محمدمهدى - الصفحة ١٩٢ - ٤ - مواضع آيت الله العظمى گلپايگانى قدس سره پيرامون فاجعه فيضيه در فروردين ١٣٤٢

براى روح رضا شاه صلوات فرستاد و افراد ديگر هم شروع به پايكوبى و فرياد جاويد شاه كردند ... حمله به طرف روحانيان صورت گرفت، بعضى را از طبقه دوم به زير انداختند ... زننده‌ترين حركت آنان شكستن حريم مرجعيت و حمله مستقيم به سوى آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه بود، البته ايشان آمادگى داشتند و چنين خطرى را پيش‌بينى مى‌كردند، زيرا قبل از ورود به مدرسه فيضيه به ايشان گفته مى‌شود كه صلاح نيست به مدرسه برويد، در جواب مى‌فرمايند: «ما از مردم دعوت كرده‌ايم، نمى‌شود كه نرويم، بايد خودمان هم برويم ...[١]».

معظم له خود چنين مى‌گويند:

«وقتى از بازارچه گذرخان وارد ميدان آستانه شدم، ديدم از آنجا تا مدرسه فيضيه وسايل نقليه مأمورين صف كشيده‌اند و ميدان پر از مأموران بود، ميدان آستانه وضع غير عادى داشت به من سفارش كردند به فيضيه نروم ولى گفتم مى‌روم هر طور شد، بشود ...[٢]»

ايشان درباره فاجعه فيضه چنين مى‌فرمايد:

[١]- على كريمى جهرمى، پيشين، ص ٧٩.

[٢]- على كريمى جهرمى، پيشين، ص ٨٢.