انديشه هاى فقهى- سياسى آيتاللّه العظمى گلپايگانى در عصر غيبت - امامى، محمدمهدى - الصفحة ١١٨ - ٤ - آيت الله شيخ محمد حسين اصفهانى قدس سره

استدلال و شمرده سخن مى‌گفت، در درس و بحث و حركات، آرام بود، گونه كشيده و بينى و پيشانى بلند و برآمده و موى تنگش، فلاسفه يونان، سقراط و افلاطون را مى‌نمود ...)[١].

٤- آيت اللّه شيخ محمد حسين اصفهانى قدّس سرّه‌

از جمله اساتيد مقطعى مرجع بزرگ شيعه، آيت اللّه شيخ محمد حسين غروى اصفهانى معروف به كمپانى صاحب كتاب «نهاية الدرايه فى شرح الكفاية» و «تحفة الحكيم» و «الانوار القدسية» و نوشته‌هاى زيادى كه بالغ بر ٣٣ اثر و نوشته‌هاى ديگر به صورت شعر و نظم كه فعلا تدوين نشده، مى‌باشد، وى دوم محرم الحرام سال ١٢٩٦ در نجف اشرف ولادت يافته، پدرش حاج محمد حسن از تجّار بسيار پرهيزكار كاظمين بوده، ايشان بعد از رفتن به نجف دروس فقه و اصول را از محضر اساتيد بزرگى همچون آخوند خراسانى سيد محمد فشاركى استفاده نموده، او فقيهى مو شكاف، اصولى دقيق، حكيمى بلندپايه، عارفى موفق و شاعرى نغزگو در لسان عربى و فارسى بوده است، آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه مدت سه ماه در عراق از درس و بحث آن عالم بزرگ بهره جستند، آيت اللّه غروى اصفهانى در سال ١٣٦١ ه ق دار فانى را وداع گفته‌اند.

[١]- محمد حسين نائينى، تنبيه الامة و تنزيه الملة، تهران: انتشار، ١٣٧٨، ص ١٦.