انديشه هاى فقهى- سياسى آيتاللّه العظمى گلپايگانى در عصر غيبت - امامى، محمدمهدى - الصفحة ١٠٥ - ١ - مراكز و دوران تحصيل

هم اگر مى‌خوابيدم اين حالت پيش مى‌آمد، تصميم گرفتم كه ديگر روزها را نخوابم- شايد شب درست به خواب روم- مدتى گذشت تا روزى در اثناء مباحثه ناگهان دردى را در ناحيه سرم احساس كردم، مثل اينكه ميله‌اى در سرم فرو كرده باشند، لذا زود برخاستم و به طرف صحن حضرت معصومه عليها السّلام رفتم، اتفاقا به دكترى كه در آن ايام براى توليت آورده بودند، برخوردم و حال خود را برايش گفتم، او گفت، مدتى از فعاليت علمى و درسهاى خود كم كن و خدا مى‌خواست كه ايام تعطيلى در پى بود و من آن روزها را به استراحت پرداختم‌[١]».

از امتيازات معظم له در دوران تحصيل اشكالات و ايراداتى بوده كه از استاد مى‌گرفتند و آيت اللّه حائرى نيز به وى عنايت خاص داشته‌اند و گاهى هم با ذكر مطلب فرح انگيزى اشكال ايشان را جواب مى‌دادند، آيت اللّه كريمى جهرمى در اين باره مى‌نويسد:

«روز چهارم شعبان سال ١٤١٣ ه ق در يك مجلس خصوصى، آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه مى‌فرمودند «من پاى درس ايشان (آيت اللّه حائرى) حرف مى‌زدم و اشكال مى‌گرفتم و گاهى كه دور نشسته بودم تا شروع به صحبت‌

[١]- على كريمى جهرمى، پيشين، ص ٤٥.