انديشه هاى فقهى- سياسى آيتاللّه العظمى گلپايگانى در عصر غيبت - امامى، محمدمهدى - الصفحة ١٠٤ - ١ - مراكز و دوران تحصيل

«در ابتداى تحصيل من يك لحاف داشتم كه نصف آن را زير و نيمه ديگر را روى خود مى‌انداختم ... در دورانى كه در مدرسه فيضيه طلبه بودم، دچار كسالت و بيمارى شدم، استادم مرحوم آيت اللّه العظى آقاى حاج شيخ عبد الكريم حائرى قدّس سرّه شبها براى تدريس در مدرسه فيضيه حضور مى‌يافتند، من به رفقا گفتم، لحاف مرا پشت منبر درس بياندازند تا از فيض درس ايشان محروم نمانم‌[١]».

آيت اللّه حاج شيخ على كريمى جهرمى درباره جدّيّت و اهتمام آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه به درس و بحث مى‌نويسد: آقا براى اينجانب نقل مى‌كردند كه:

«دوران جوانى و ايام تحصيل، بسيار سخت مشغول تحصيل بودم به طوريكه تمام اوقاتم صرف تحصيل مى‌شد و براثر اين مداومت و جدّيّت چنان شده بودم كه حتى در عالم خواب هم اشتغال داشتم، به اين صورت كه تا به خواب مى‌رفتم، جلسه درس استادم و يا جلسه مباحثه با رقفا به خوابم مى‌آمد و مى‌ديدم كه مشغول مباحثه‌ام و گاه مطالب هم به يادم مانده و مورد استفاده‌ام قرار مى‌گرفت، كم‌كم به قدرى اين حالت شدّت يافت كه روز

[١]- همان، ص ٣٤.