مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٣٦ - فصل هفتم(در عقيقه و متعلقات آن)

كه گوشتش را صدقه دهند، و اين عمل براى دختر و پسر يكسان است. و از عقيقه مرد (صاحب فرزند) و عيالش نخورند، و پاى عقيقه را بقابله دهند، و اگر قابله از اهل و عيال مرد باشد لازم نيست چيزى از عقيقه ببرد، و اعضايش را اگر بخواهد صدقه دهد و اگر خواهد بپزد، و با آن نان و آبگوشت بدهد، و جز به اهل ولايت ندهد.

و از آن حضرت (ع): مولود چون بدنيا آيد، در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفته شود.

و فرمود: هر كه چهل روز گوشت نخورد، بد اخلاق شود و هر كه بد اخلاق گردد در گوشش اذان گوئيد.

از امام باقر (ع): هر گاه فرزندى براى شما متولد شود در روز هفتم قوچى عقيقه كنيد، و پاى آن را به قابله دهيد، و كامش را با آب فرات برداريد، و در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گوييد، و براى او اسم نهيد و سرش را بتراشيد و هم وزن مويش نقره يا طلا صدقه دهيد كه خدا نامش را از آسمان نازل كند، و در موقع ذبح بگوئيد: «بنام خدا و بيارى خدا، و سپاس خدا را، و خدا بزرگ است، بخاطر ايمان بخدا، و ثنا و مدح رسول خدا ٦ و شكر روزى خدا، و نگهبانى فرمان خدا، و شناسائى فضل خدا بر ما اهل بيت». و اگر مولود پسر است بگوييد: «خداوندا تو بمن‌