مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٣٥ - فصل هفتم(در عقيقه و متعلقات آن)

كودك داده شود تا او بهر كس كه خواهد هديه كند، و نيز ده مسلمان از آن اطعام گردد، و اگر بيشتر اطعام شوند بهتر است و از آن حضرت (ع): چون خواهى عقيقه دبح كنى، بگو: «اى قوم من از بتانى كه شريك خدا ساخته‌ايد بيزارم، و من به حقيقت رو ميكنم بآن كس كه آسمان و زمين را آفريد و من مشرك نيستم. نماز و حج و زندگى و مرگم براى خداوند آفريدگار جهانيان است، خدايى كه شريك ندارد، و باين كار مأمورم و من از تسليم‌شده‌گانم، خداوندا از سوى تو آمده‌ام و بسوى تو باز خواهم گشت، بنام خدا و خدا بزرگتر است، خداوندا بر محمد و آل او درود فرست، و اين عقيقه را از فلان (نام فرزند را ببرد) قبول كن.» بعد از اين دعا عقيقه را ذبح كند.

از امام صادق (ع): مولود در روز هفتم نام‌گذارى شود، و سرش را بتراشند و هم وزن مويش نقره صدقه دهند، و از طرف او قوچى نر عقيقه كنند، و اعضاء او را قطعه قطعه نمايند و بپزند، و گروهى از مسلمين را بآن مهمان كنند. و مانعى ندارد