مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٨١ - فصل سوم(در آداب خوردن و آنچه بآن مربوط است)

موسى بن جعفر (ع) بر در خانه ايستاده، گفتم اى غلام اگر اين آقا همانست كه من خيال مى‌كنم تو براى خدا آزادى؟ و من فورى بطرف در دويدم و امام (ع) را بر در خانه ديدم. عرضه داشتم آقاى من بفرمائيد. حضرت از مركب فرمود آمد و وارد شد من جلو رفتم كه او را ببالاى اطاق ببرم، فرمود: بهتر است صاحب خانه در بالاى خانه بنشيند، مگر آنكه مرد هاشمى در مجلس باشد، عرض كردم: جانم فدايت شما هم كه هاشمى هستيد؟ بعد گفتم فداى شما غذاى حاضرى براى رفقا آماده شده اگر مايليد بياوريم؟ فرمود: اى فضل مردم به غذاى حاضرى ميلى نشان نمى‌دهند (و با بى‌اعتنايى) مى‌گويند غذاى حاضرى!!! ولى من در آن عيبى نمى‌بينم، بياورديد. من بغلام دستور دادم ظرف آب آوردند، امام (ع) فرمود: شكر خداوندى را كه براى هر چيزى دستورى و قاعده‌اى قرار داد. گفتم قاعده و دستور اين (شستن دست قبل از غذا) چيست؟ فرمود: صاحب خانه اول دست خود را بشويد تا مهمانان بى‌خجلت دست بشويند بعد از طرف راست خود شروع كند و دست همه را بشويد، و چون ظرف آب حاضر شد حاضران بسم اللَّه بگويند و چون آن را ببرند (خدا را حمد كنند) پس از شستن دست ما گفتيم سفره آوردند. پرسيدم دستور سفره چيست؟ فرمود وقت گستردن سفره (بسم اللَّه) بگويد و وقت جمع كردن سفره خدا را حمد نمايد.

خلال آوردند پرسيدم قاعده و دستور خلال چيست؟ فرمود: سر خلال را بشكن‌