مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٨٠ - فصل سوم(در آداب خوردن و آنچه بآن مربوط است)

روزى‌هاى الهى است كه شكرش بر شما واجب مى‌باشد، با نعمتها پيش از آنكه از دستتان برود خوب رفتار كنيد كه نعمتها از دست ميرود و هر طور كه صاحب نعمت با آنها رفتار كرده شهادت مى‌دهد هر كس از خدا بروزى كم قانع و خشنود باشد خداوند به عمل كم از او راضى خواهد بود. بپرهيزيد از كوتاهى در وظيفه كه موجب حسرت مى‌شود در وقتى كه حسرت سودى نبخشد چون در ميدان جنگ با دشمن روبرو شويد كم- حرف بزنيد، و خدا را بسيار بياد آريد و بدشمن پشت نكنيد كه خدا را بغضب آريد، و هر كس مى‌خواهد بداند كه مقام و منزلتش در نزد خدا چونست، بنگرد كه وقت گناه كردن خداوند در نظرش چگونه است، كه اگر منزلت خدا در نزد او چندان بزرگست كه مانع گناه او مى‌شود مقام او نيز در نزد خدا همين طور مى‌باشد.

مروك بن عبيد گويد، از حضرت صادق (ع)، پرسيدم: كسى از مزرعه گندمى مى‌گذرد ميتواند سنبلى از آن بردارد؟ فرمود: نه. گفتم يك سنبل ارزشى ندارد، فرمود: اگر هر عابرى سنبلى از مزرعه بردارد چيزى از مزرعه باقى نخواهد ماند.

از فضل بن يونس، وى گويد: روزى خادم منزل بمن وارد شد و گفت: مردى بنام‌