مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٦٢ - فصل چهارم در توصيف اخلاق حضرت

كفهاى خود آب مينوشيد و ميفرمود: طرفى پاكيزه‌تر از دست نيست، از دهانه مشك نيز مينوشيد و سر مشك را به بيرون بر نميگردانيد، و مى‌فرمود: موجب بدبوئى آب مى‌شود. ايستاده آب مى‌آشاميد و گاه سواره و گاه برميخاست و از مشك يا سبو يا ابريق يا هر ظرفى كه دم دست بود و يا با كف آب ميخورد، و با ظرفى كه شير در آن مينوشيدند و سويق ميخوردند مينوشيد: بهترين آشاميدنى برايش آشاميدنى آب شيرين بود. و در روايتى بهترين نوشيدنيها شيرين خنك بود، بعد از عسل آب مينوشيد، نان تريد ميكرد ميل مينمود و ميفرمود: عالى ترين نوشيدنيها در دنيا و آخرت آب است.

انس گويد: پيغمبر ٦ شربتى براى افطار داشت و شربتى براى سحر كه گاه هر دو يكى بود، و اين شربت گاه شير بود و گاه نان حل شده در آب.

پيغمبر ٦ شبى دير آمد من بگمان اينكه ميهمان است غذايش را خوردم، حضرت ساعتى بعد آمد از يكى از همراهانش پرسيدم پيغمبر ٦ افطار كرده؟ گفت‌