مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٧٠ - دعاء وقت خروج

نيرويى ندارد» اگر شيطان‌ها چون اين دعا را بخوانى پيش تو آيند فرشتگان بآنان سيلى زنند و گويند ديگر باين شخص تسلطى نخواهيد داشت، از آنرو كه نام خدا را برده و باو ايمان آورده و توكل نموده ...

از امام باقر (ع): هر كه وقت بيرون رفتن از خانه بگويد: «بخدا پناه ميبرم از آنچه فرشتگان پناه ميبرند و از شر امروز و از شر شياطين، و از شر جن و انس و درندگان و گزندگان و از شر ارتكاب گناهان، خودم را از شر هر چيز بخدا ميسپارم» خداوند او را بيامرزد، و مهماتش را كفايت كند، و از شر و بدى نگهش دارد.

از انس: پيغمبر ٦ قصد هيچ سفرى نمى‌كرد مگر آن كه وقت حركت مى‌فرمود:

«خداوندا بيارى تو ميروم، و بتو رو مى‌آورم، از تو كمك و محافظت مى‌جويم كه تو پناهگاه و اميد منى، خداوندا آنچه را در نظر دارم و ندارم و آنچه را كه تو از من بهتر ميدانى كفايت كن، خداوندا توشه تقوى بمن ده، و بهر جا كه رو ميكنم مرا بخير پيش ببر» بعد خارج مى‌شد.

حضرت صادق (ع) بهنگام سفر مى‌فرمود: «خداوندا مرا و آنچه با من است‌