مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٦٩ - دعاء وقت خروج

و امام باقر (ع) وقتى قصد سفر داشت، اهل و عيال خود را در خانه‌اى جمع ميكرد، و ميفرمود: «خداوند اينها را بتو ميسپرم ... تا آخر دعاى مذكور».

از حضرت موسى بن جعفر (ع): اگر مردى عازم سفر است بر در خانه‌اش رو بمسيرى كه ميرود بايستد، و سوره «حمد» و آية الكرسى را بجلو و چپ و راست بخواند و بعد بگويد: «خداوندا مرا و آنچه با منست نگهدارى كن، و مرا و آنچه با منست سالم نگهدار، و مرا و آنچه با من است سالم بازگردان» خداوند خودش را با آنچه همراه دارد سالم و محفوظ بدارد و سالم بازگرداند، بعد فرمود: نديده‌اى گاهى انسان محفوظ مى‌ماند ولى آنچه همراه او است سالم نمى‌ماند-؟ گفتم چرا جانم فدايت.

و حضرت وقت سفر ميخواند: «راه را بر ما آسان و نيكو گردان و عاقبت ما را بزرگ بدار».

از امام هشتم (ع): بهنگام خروج از خانه در سفر يا حضر بگو «بنام خدا، بخدا ايمان آوردم و بر او توكل ميكنم آنچه بخواهد همان است و بدون يارى خدا هيچ كس‌