مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٧٢ - فصل سوم(در آداب خوردن و آنچه بآن مربوط است)
برهنگان پوشش داد، و در ميان گمراهان هدايت بخشيد، و در بين پيادگان سواره، قرار داد، و در بين بىپناهان پناه داد و در ميان مردم آقا گردانيد، و بر بسيارى از جهانيان برترى بخشود».
و پيغمبر ٦ فرمود: چون سفره را برچينند بگو: «سپاس آفريدگار عالميان را، بار خدايا اين سفره را براى من نعمت مشكور قرار ده» (يعنى توفيق شكر آن را بمن عنايت كن).
از كتاب النجاة: دعا وقت غذا خوردن: «شكر خدايى را كه اطعام مىكند و طعام نميخورد، و پناه ميدهد و نياز به پناه ندارد، و از همگان بىنياز است و همه باو نيازمندند، خداوندا ترا به غذاهايى كه بدون رنج و مشقت و در حال راحتى و عافيت بمن روزى كردهاى سپاس مىگويم، بنام خداوند بهترين نامها، پروردگار زمين و آسمانها، بنام خداوندى كه با نام وى هيچ چيز زيان نرساند، خداوند شنوا و دانا. خداوندا مرا از خير اين غذا برخوردار كن، و از شر و زيان آن در امان بدار».
و دعاء پس از غذا: سپاس خدايى را كه مرا اطعام كرد و سيراب گردانيد و مرا پناه داد و حفظ نمود، سپاس خداوندى را كه بركت و ميمنت نعمتهايى را كه بآن رسيده