مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٧١ - فصل سوم(در آداب خوردن و آنچه بآن مربوط است)

سلامت بخشى و توفيق ذكر خودت و شكر بر نعمت‌هايت عنايت كنى، و بر عبادت خود دلير گردانى و احتراز از گناه را بمن الهام نمايى»، امام فرمود: اگر اين عمل را انجام دهى از رنج و زيانهاى آن در امان باشى. پيغمبر ٦: وقتى كه سفره پهن ميشد ميفرمود: «خداوندا اين سفره را نعمت مشكور برايم قرار ده (يعنى توفيق شكر آن را بمن عنايت كن)، كه نعمت بهشت را در پى آن باشد» و چون دست به طعام مى‌برد ميفرمود: «بسم اللَّه خداوندا روزى خود را بر ما مبارك گردان و عوض آن را بر عهده خود قرار ده».

حضرت زين العابدين (ع) وقت غذا خوردن مى‌فرمود: «سپاس خداوندى را كه بما غذا و آب داد، و ما را كفايت كرد، يارى فرمود، و پناه داد، و بما احسان نمود سپاس خدايى را كه اطعام مى‌كند و طعام نمى‌خواهد».

از امام باقر (ع): سلمان چون دست از طعام مى‌كشيد مى‌فرمود: «خداوندا نعمتت را بر ما بسيار و پاكيزه گرداندى، باز هم بر آن بيفزا، و ما را از آب و غذا سير گردانيدى، و اين همه را بر ما گوارا بدار».

از امام صادق (ع) نقل شده كه چون غذا ميل مى‌كرد، مى‌فرمود: «سپاس خداوندى را كه ما را در بين گرسنگان اطعام و در ميان تشنگان سيراب نمود و در ميان‌