رساله لب اللباب در سير و سلوک اولى الالباب - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ٣٨ - معرفت اجمالى و طرح كلى سلوك إلى الله

الله حالات لا يسعها ملك مقرّب‌

[١] جلوات و ظهورات‌ أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ‌[٢] از ايشان هويدا و ظاهر مى‌گردد.

اگر كسى گويد كه اين مناصب اختصاصى بوده و وصول به اين ذروه از معارف الهيّه منحصرا راجع به انبياء عظام و ائمّه معصومين- صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين- است و ديگران را به هيچ وجه من الوجوه بدان راه نيست.

در جواب گوئيم: منصب نبوّت و امامت امرى است اختصاصى، ولى وصول به مقام توحيد مطلق و فناء در ذات احديّت كه تعبير از او به ولايت مى‌شود ابدا اختصاصى نيست و دعوت انبياء و ائمّه : امّت را بدين مرحله از كمال است. حضرت رسول اكرم ٦ امّت خود را دعوت فرموده‌اند كه به آن جائى كه پاى خود را گذارده‌اند پا گذارند و اين مستلزم امكان سير به آن مقصد است و الاّ لازم مى‌آيد دعوت لغو باشد. لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثِيراً[٣].

از طريق عامّه روايت شده است كه:

[١][ مرا با خداوند حالاتى است كه هيچ فرشته مقرّبى ياراى تحمّل آن را ندارد].

[٢] آيه ١١٠، از سوره ١٨: كهف:[ من مثل شما بشرى هستم‌].

[٣] آيه ٢١، از سوره ٣٣: احزاب:[ و براى شما در وجود رسول خدا صلّى الله عليه و آله الگوى نيكوئى است، براى آن كس كه اميد به( ديدار) خدا و روز قيامت دارد و فراوان ياد خدا كند].