در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٢ - فصل سوم ميزان علاقه ابوطالب به پيامبر اكرم(ص)

عظمت پيامبراكرم (ص) و آينده الهى بود و اين كه ابوطالب از پدرش عبدالمطّلب شنيده بود كه نبوّت در ذرّيّه‌اش قرار داده شده است.

علاوه بر اين، راهبان به آينده روشن محمّد (ص) اشاره مى‌كردند؛ چنان كه يك راهب به وى گفت:

«برادرزاده‌ات را به سرزمين خودش بازگردان و او را از يهوديان دورنگه‌دار. به خدا قسم! كه اگر او را ببينند و آنچه را كه من شناختم، بشناسند، شرّى به او مى‌رسانند. اين برادرزاده‌ات، شأن و مقام بزرگى پيدا خواهد كرد. او را به سرعت به سرزمين خودش بازگردان».[١]

با اين توضيحات، روشن مى‌شود كه علاقه و محبّت ابوطالب به پيامبراكرم (ص) ناشى از عقيده دينى وى بوده است؛ زيرا او بر دين پدرش عبدالمطّلب بوده است. و هنگامى كه از على (ع) سؤال شد كه آخرين اوصيا كيست؟ فرمود: «پدرم».[٢]

على بن يحيى بطريق، سرّ علاقه ابوطالب به پيامبر اكرم (ص) را چنين بيان مى‌كند:

«اگر به خاطر نبوّت و اسرار آن نبود، هرگز شخصى مثل ابوطالب كه شيخ قريش و رئيس و شريف آنان بود، به مدح برادرزاده‌اش كه جوانى بيش نبود، نمى‌پرداخت».[٣]

[١] - سيره نبويّه، ابن هشام: ١/ ١٨٢، قصّه بحيرا.

[٢] - الغدير: ٧/ ٣٨٩/ ح ١٤؛ تاريخ يعقوبى: ٢/ ٢٦؛ طبقات ابن سعد: ١/ ١٠٦.

[٣] - عقيده ابى طالب، سيّد طالب الرفاعى: ١٦.