در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥١ - فصل سوم ميزان علاقه ابوطالب به پيامبر اكرم(ص)
١- او اشاره كرده است كه خودش و پيامبر اكرم (ص) از ذرّيّهابراهيم خليل و بر دين حنيف و يكتاپرستى هستند.
٢- به قداست كعبه و سمبل توحيدى آن، اعتراف مىكند.
٣- اشاره مىكنند كه رياست بر قريش، بر اساس تقدير و لطف الهى بوده است، نه بر اساس بتپرستى، يا ثروتمندى، يا ....
٤- ابوطالب معتقد است كه پيامبر اكرم (ص) انسانى است كه هيچ يك از جوانان قريش با وى قابل مقايسه نيستند و اين بر اساس قرابت يا عصبيّت نبوده است بلكه به خاطر آگاهى و شناخت از شخصيّت ويژه ممتاز پيامبراكرم (ص) بوده است.
٥- ابوطالب، معيارهاى اخلاقى و ارزشى را بيان مىكند كه به واسطه آنان محمّد (ص) بر ديگران برترى دارد و اين ناشى از قدرت درك و فهم اصيل ابوطالب و ايمانش به اين ارزشها مىباشد كه رسالت اسلامى بعدها بر پايه همين ارزشها بنيانگذارى شد.
٦- ابوطالب، باوجود فقر مالى، متعهّد مىگردد كه آنچه را محمّد (ص) نياز دارد، بپردازد؛ بنابراين، تنها اوست كه براى ازدواج محمّد (ص) اقدام مىكند.
بديهى است كه علاقه و ايمان ابوطالب به پيامبراكرم (ص) ناشى از علاقه خونى و نسبى نبوده و عصبيّت باعث نشده است كه در هر شرايطى از آن حضرت حمايت كند. اگر چنين بود، چرا عموى ديگرش ابولهب از وى حمايت و محافظت نمىكرد؟ چيزى كه در ذهن ابوطالب مستقر شده بود و قلبش بدان گواهى مىداد، مجد و