در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٩ - فصل سوم ميزان علاقه ابوطالب به پيامبر اكرم(ص)

خديجه از آنچه بين محمّد و عمويش رد و بدل شده بود، آگاهى يافت. او فوراً كسى را به دنبال محمّد (ص) فرستاد كه بگويد:

«راست‌گويى، امانت دارى و اخلاق كريمانه‌ات باعث شده است كه به سراغ تو بيايم. من دو برابر آنچه به ديگران مى‌دادم، به تو مى‌دهم و دو غلام را مى‌فرستم كه در اين سفر، زير دست تو باشند و تو را كمك‌كنند».

رسول خدا (ص) جريان را به اطّلاع عمويش رسانيد.

ابوطالب گفت:

«اين رزق را خدا براى ما فرستاده است».[١]

خديجه، از بزرگ منشى اين جوان قريشى و اخلاق كريمانه‌اش و قدرت تجارى‌اش به شگفت آمده‌بود؛ از اين رو، تصميم گرفت كه بيش از مبلغ قرار داد، به وى بدهد، امّا پيامبر (ص) به همان مقدارى كه در ابتدا مقرّر شده بود، اكتفا كرد. او پس از آن كه مزد خود را تحويل گرفت، به سوى خانه عمويش رفت و همه آن را به وى تقديم كرد تا براى آسايش خانواده‌اش مصرف كند.

ابوطالب از اين كه برادرزاده‌اش و باقيمانده عبدالمطلب و برادرش عبدالله، او را كمك و يارى كرده است، بسيار خوشحال شد و اشك شوق از چشمانش سرازير شد. او از اين كه برادرازده‌اش در اين سفر تجارتى، سود فراوانى برده بود، خوشحال بود و تصميم‌

[١] - سيره حلبيّه: ١/ ١٣٣، بابُ سفره( ص) الى الشام ثانياً؛ الكامل فى التاريخ: ٢/ ٢٤.