در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٩ - نقد و نظرهايى درباره روايت سعيد بن مسيب
عموى مشركش استغفار مىكند؛ زيرا معروف بود كه پيامبر (ص) هيچ گاه براى مشركين استغفار نمىكند.
سيّد زينى دحلان در كتاب اسنى المطالب مىنويسد:
«اين روايت، صحيحه است و ما روايت صحيحه ديگرى را از ابنعبّاس به عنوان مؤيّد و شاهد اين روايت يافتهايم.
ابن عبّاس مىگويد: مسلمانان براى پدرانشان استغفار مىكردند تا اين آيه نازل شد، پس از نزول آيه، از استغفار براى اموات، دست كشيدند، امّا از استغفار براى زندهها نهى نشده بودند، پس از آن، خدا نازل فرمود: وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ ...؛ يعنى: در زمانى كه پدرش در قيد حيات بود، براى او استغفار مىكرد و هنگامى كه از دنيا رفت، از اين كار خوددارى كرد. و همين شاهد صحيحى بر روايت قبلى است و اگر اين روايت صحيحتر باشد، عمل به آن ارجح است، پس قول راجح آن است كه بگوييم: اين آيه درباره عدّهاى از مردم نازل شده است كه براى پدران مشرك خود استغفار مىكردهاند و در مورد ابوطالب نازل نشده است.
و از جمله روايتى است كه مسلم در صحيح خود و احمد در مسند خود و ابوداوود در سنن و نسائى و ابن ماجه از ابوهريره درباره نزول آيه استغفار، روايت كردهاند و آن اين است: رسول خدا (ص) به كنار قبر مادرش آمد و گريه كرد. كسانى هم كه همراه حضرت بودند، گريه كردند، سپس فرمود: از خدا اجازه خواستم تا براى مادرم استغفار كنم، امّا