در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٠ - نقد و نظرهايى درباره روايت سعيد بن مسيب

عمر گفت: اى پسر مسيّب! آيا هر بار كه به مسجد مى‌آيم، بايد بيايم و تو را باخبر سازم؟

سعيد گفت: دوست ندارم كه تو را ناراحت كنم. از پدرت شنيدم كه مى‌گفت: من در پيشگاه خداوند چنان مقامى دارم كه براى بنى عبدالمطّلب از آنچه بر روى زمين است، با ارزش‌تر است.

عمر گفت: من از پدرم شنيدم كه مى‌گفت: هيچ گاه كلمه حكمتى در قلب منافق نمى ماند مگر آن كه پيش از مرگش به آن نطق مى نمايد.

سعيد گفت: يابن رسول الله! برادر زاده‌ام! آيا مرا منافق قلمداد مى‌كنى؟

گفت: اين همان چيزى است كه مى‌گويم و از آن جا رفت.

واقدى نقل كرده است كه: سعيد بن مسيّب از كنار جنازه امام سجّاد (ع) گذشت، امّا بر آن نماز نخواند. به او گفته شد: آيا بر اين مرد صالح كه از اهل‌بيت صالحان است، نماز نمى‌خوانى؟ جواب داد: دو ركعت نماز مستحبّى براى من بهتر از نماز ميّت خواندن بر يك مرد صالح است.