در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٦ - ادله قايلان به جواز قصر نماز در سفر

رسول خدا! شما افطار كرديد، ولى من روزه گرفتم و شما نماز را شكسته خوانديد و من آن را تمام خواندم؟ فرمود: احسنت».

ابن قدامه در المغنى مى‌نويسد:

«اين را داوود طيالسى در مسند خود روايت كرده است و صراحتاً حكم را بيان مى‌كند».

امّا كسى كه مسند مذكور را مطالعه كند، اين روايت را در آن نمى‌يابد بلكه دار قطنى آن را در سنن خود، يك بار از اسود و بار ديگر از پسرش عبدالرحمن روايت كرده است.[١]

ولى اين روايت چون چهره و شخصيّت عايشه را مخدوش مى كند، از اين رو، ابن قيّم مى گويد:

«از شيخ الاسلام ابن تيميّه شنيدم كه مى گفت: اين حديث به دروغ به عايشه نسبت داده شده؛ زيرا وى برخلاف رسول خدا (ص) و ساير صحابه نماز نمى‌خوانده و در حالى كه شاهد آن بوده است كه آنان نماز را شكسته مى‌خوانند، خودش بدون دليل آن را تمام نمى‌خوانده است ...».[٢]

[١] - سنن دارقطني: ٢/ ١٨٨، باب قبلة الصائم، ح ٤٠ و ٣٩، چاپ عالم الكتب.

[٢] - زادالمعاد: ١/ ١٦١.