در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٧ - ادله قايلان به جواز قصر نماز در سفر

پس از آن، ابن قيّم، متوجّه نقض ديگرى شده است كه در حديث وجود دارد و آن تناقض با حديث ديگرى است كه از عايشه روايت شده است كه گفت:

«نماز در ابتدا به صورت دو ركعت، دو ركعت واجب شد، سپس به نماز در حضر، دو ركعت اضافه شد و نماز در سفر بر همان حال سابق، باقى ماند».

ابن قيّم گفته است:

«چگونه ممكن است كه از طرفى عايشه گفته باشد كه نماز به صورت دو ركعتى واجب شد و سپس به نماز در حضر، دو ركعت اضافه شد و نماز مسافر به همان حال سابق باقى ماند و در عين حال با رسول خدا (ص) و صحابه مخالفت نموده و به نماز سفر، دو ركعت اضافه كند؟!».

هنگامى كه زهرى اين روايت را براى عروه از پدرش نقل مى‌كرد، عروه سوال كرد: «چرا او نماز را به صورت كامل خواند؟».

جواب داد: «او همانند عثمان تأويل كرد، در حالى كه اگر پيامبر اكرم (ص) اين كار را تأييد كرده باشد، وجهى براى تأويل وجود ندارد و در اين صورت صحيح نيست كه تمام خواندن وى بر تأويل حمل شود».[١]

[١] - زادالمعاد: ١/ ١٦١.