بنابراين، از نشانه‌هاى كمال دين اسلام و به خصوص مكتب اهل بيت (عليهم السلام) اين است كه داراى انديشه مهدويّت باشد. و آيا اديان آسمانى، در بسيارى از عقايد و شرايع همانند: حج، روزه، نماز و ... با هم مشترك نيستند؟ و در اين صورت، آيا تصريح يهوديّت، يا دين ديگرى به اين حقايق، باعث مى‌شود كه اسلام از آن دور باشد؟ يا اين كه اقتضا مى‌كند اسلام آنها را به صورت كاملتر و پيشرفته‌تر در بر داشته باشد؟ پس اين شبهه بيانگر وجود نقص و عيب در صاحبانش و كمال در اسلام و به خصوص تشيّع است.

شبهه چهارم: شبهه‌اى است كه مى‌گويد: انديشه مهدويّت، زاييده فشارهاى سياسى و اجتماعى است كه پيروان اهل بيت (عليهم السلام) در آن به سر مى‌برده‌اند.

بايد گفت كه: خوارج با فشارى بيش از پيروان اهل بيت (عليهم السلام) مواجه بودند، امّا چنين عقيده‌اى نداشتند و اگر فشار و اختناق باعث بروز چنين انديشه‌اى مى‌شد، هر آينه مى‌بايست كه بسيارى از مظلومين و رنج ديدگان، داراى چنين انديشه‌اى باشند، در حالى كه چنين نيست. و چه بسيارند كسانى كه تحت هيچ‌گونه رنج و فشارى نبوده‌اند، امّا به مهدويّت ايمان داشته‌اند و اگر مهدويّت، زاييده فشار و اختناق باشد، بايستى به هنگام رفع فشار و رنج، اين انديشه زايل‌