در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
ائمه دوازده گانه جوهره مفهوم مهدويت
٢١ ص
(٤)
فصل اول اثبات عقيدتى مفهوم مهدويت از ديدگاه اهل بيت(عليهم السلام)
٢٥ ص
(٥)
سرگردانى پيروان خلفا در تفسير حديث!
٣١ ص
(٦)
فصل دوم ويژگيهاى مفهوم مهدويت از ديدگاه اهل بيت(عليهم السلام)
٤٣ ص
(٧)
ويژگى اول ولادت مخفيانه حضرت مهدى(عج) كه مورد عنايت بوده و گريزى از آن وجود نداشته است
٤٣ ص
(٨)
شواهد تاريخى بر وجود امام مهدى(عليهم السلام)
٤٥ ص
(٩)
1 - شهادت امامحسن عسكرى(عليهم السلام) به ولادت پسرش اماممهدى(عج)
٤٥ ص
(١٠)
2 - شهادت قابله
٤٦ ص
(١١)
3 - شهادت ديگران بر ديدن امام مهدى(عج)
٤٧ ص
(١٢)
4 - برخورد سلطنت عباسيان با اين حادثه
٤٩ ص
(١٣)
5 - اعترافات علماى اهل تسنن به ولادت حضرت مهدى(عج)
٥٣ ص
(١٤)
منكران ولادت امام مهدى(عج)
٥٥ ص
(١٥)
ويژگى دوم امامت در دوران طفوليت
٥٦ ص
(١٦)
ويژگى سوم غيبت و عمر طولانى
٦٥ ص
(١٧)
1 - اثبات ممكن بودن عمر طولانى
٦٥ ص
(١٨)
2 - اثبات محقق شدن عمر طولانى براى حضرت مهدى(عج)
٦٨ ص
(١٩)
الف طريق عقايدى
٦٩ ص
(٢٠)
ب روش تاريخى
٧٨ ص
(٢١)
فصل سوم ارزش عقيدتى مفهوم مهدويت در مكتب اهلبيت(عليهم السلام)
٩١ ص
(٢٢)
چكيده بحث
٩٦ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٧ - ٣ - شهادت ديگران بر ديدن امام مهدى(عج)

كسى بوده است كه با اجازه امام‌حسن عسكرى (عليهم السلام) قابله نرجس در شب ميلاد بوده است.[١]

٣- شهادت ديگران بر ديدن امام مهدى (عج)

منابع تاريخى ليست مفصّلى از اسامى كسانى كه امام مهدى (عج) را ديده‌اند، ارائه نموده است. و بعضى از محقّقان، اين اسامى را در كتابهاى خاصّى جمع‌آورى كرده‌اند، مثل كتاب: تبصرة الولى فيمن رأى القائم المهدى (عج) از سيّد هاشم بحرانى كه در آن اسامى ٧٩ شخص را آورده است كه به ديدن امام در طفوليّت، يا ايّام غيبت صغرى شهادت داده‌اند و اسم منابعى را كه بدانها اعتماد كرده آورده است.

و شيخ ابوطالب تجليل تبريزى، اسامى ٣٠٤ نفر از كسانى را كه امام را ديده‌اند و شهادت داده‌اند، ذكر كرده است.[٢]

و شيخ صدوق (متوفّاى ٣٨١ هجرى) نزديك به ٦٤ نفر را نام برده است كه امام را ديده‌اند و بسيارى از آنان از وكلاى امام در شهرهاى مختلف بوده‌اند.[٣]


[١] - كمال الدين: ٢/ ٤٢٤/ باب ٤٢.

[٢] - من هو المهدى؟ ابوطالب تجليل تبريزى: ٥٠٦- ٤٦٠.

[٣] - كمال‌الدين: ٢/ ٤٤٢، باب ٤٣؛ بحارالانوار: ٥٢، ٣٠، باب ٢٦.