قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣ - پيشگفتار

احزاب ديگر همكارى جدى داشته و در فرو نشاندن جنگ‌هاى داخلى از هيچ تلاشى دريغ نورزيده‌اند.[١]

معظم له در سياست كلى حركت اسلامى، شركت در كنفرانس‌هاى بين المللى را بلا مانع دانسته و تماس و يا ملاقات با كشور هاى غير اسلامى را جايز مى‌دانند. اما موافقت شرع را در تمامى قراردادها شرط مى‌دانسته‌اند. ايشان ناسيوناليسم را رد كرده و ملى گرايى، منطقه گرايى، نژاد پرستى و ... را محكوم نموده و در مقابل خواستار انترناسيوناليسم اسلامى‌اند و بارها اعلام داشته‌اند كه مرزهاى كنونى كشور هاى اسلامى طرح بلاد كفر وسردمداران استعمار بوده وهيچگونه ارزش دينى و شرعى ندارد.

در اين ميان وجود حكومت واحده اسلامى را در شرايط موجود جهانى ضرورى مى‌دانند و به طور آشكار اكثريت حكومت هاى حاكم در كشورهاى اسلامى را غير اسلامى دانسته و اسقاط آنان را اولين گام نجات جامعه مسلمانان از وابستگى و بردگى و فساد شايع عصر مى‌دانند. ايشان نهضت‌هاى تجزيه طلب در جهان اسلام را تقسيم كرده و مبارزات آنان را منفى به حساب آورده و به جاى آن خواستار اصلاح حكومت‌ها هستند.[٢]

[١] - خسرو شاهى، سيد هادى، نهضت هاى اسلامى افغانستان، چاپ اول، ١٣٧ ه-. ش. ص ٢٧.

[٢] - محسنى، محمد آصف، ديدگاه ها و مواضع ما.