قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٩ - جلسه دوم تهاجم فرهنگى كشورهاى غربى عليه قانون احوال شخصيه شيعه ١٤/ ٨/ ١٣٨٨ ه- ش تالار سخنرانى هاى حوزه علميه خاتم النببين (ص)
اساتيد لايق در دانشگاهها بسيار اندك است. اگر مسئولين بلندپايه دانشگاه احساس مسئوليت نكنند و به معيارهاى درسى دانشگاه ها توجه ننمايند و اساتيد خوب و لايق را براى تربيت محصلين جذب نكنند، وضعيت اين كشور روز به روز وخيم تر خواهد شد.
ما از بيسواد هايى كه به هيچ چيز فكر نمىكنند، شكايت نداريم. شكايت ما از دانشگاهيان است كه آنان چرا در مسايل بيهوده سياسى وقت خود را تلف مىكنند؟! اساتيد دانشگاه نبايد بدون هيچ نوع تحقيق، هر چيز مزخرفى را امضاء كنند و شخصيت علمى دانشگاهيان را زير سوال ببرند. اينها بايد وضعيت پوهنتون را درست كنند كه سرنوشت كشور به آن وابسته است. در دنيايى كه موضوع روشنفكرى مطرح است، از دانشگاه، به هيچوجه چنين توقعى نمىرود.
حالا مىخواهم يك جمله ديگر از آخر اين اطلاعيه را براى شما بخوانم. نوشته شده است كه: «همه باورمندان به حقوق بشر به اين باور هستند كه دموكرات هاى افغانستان (من به عنوان يك طلبه نمىخواهم سياسى صحبت كنم و الا اين دموكرات ها را براى شما درست معرفى ميكردم) و جنبش مدنى كشور بايد با قدرت تمام با طالبانيزه شدن نظام حقوقى كشور، مبارزه كنند.»
از نظر اينها احوال شخصيه شيعه كه از متن قرآن گرفته شده، طالبانيزه محسوب مىشود. اينها جرئت نمىتوانند كه به قرآن اعتراض