قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٧ - جلسه دوم تهاجم فرهنگى كشورهاى غربى عليه قانون احوال شخصيه شيعه ١٤/ ٨/ ١٣٨٨ ه- ش تالار سخنرانى هاى حوزه علميه خاتم النببين (ص)

فرداى همان روز عده‌اى از بيسوادهاى غرب زده مى‌گفتند كه دست دادن ما اشتباه است. اين نوع دست دادن كار قديمى هاست و ما بايد مثل غربيها دست بدهيم. اين حيرت زدگان مفلوك دست خود را زير بغل مى‌گرفتند و با هم ديگر دست مى‌دادند.

متأسفانه تقليد از غربى‌ها در بين ملت ما نهادينه شده است. اگر وزير است، اگر دانشگاهى است، اگر بيسواد است، اگر به اصطلاح روشنفكر است، همه فكرشان به طرف غرب است. هر چيزى كه آنها گفتند اينها هم مى‌گويند درست است. لذا وقتى صداى غربى‌ها بلند شد، غرب زده هاى ما هم اطلاعيه دادند.

حالا سوال اينجاست كه آيا آقاى شيفر فهميده سخنش را در مورد احوال شخصيه شيعه اظهار داشت ويا نفهميده؟ من كه يك نفر طلبه هستم، به مسايل سياسى متخصص نيستم، اما تحليلگران سياسى مى‌گويند كه اين يكنوع فرا افگنى است. چون مشكلات سياسى در بين امريكا و اروپا وجود دارد، آقاى شيفر خواست كه فرا افگنى كند.

دبيركل ناتو مى‌خواست مشكلات سياسى خود را در اين دنيايى كه از منطق كارگرفته نمى‌شود به بهانه‌ى احوال شخصيه شيعه، به دامن افغانستان بيندازد.

اما مشكلات اصلى چيزهاى ديگرى است و آن اينكه كه امريكا مى‌خواست بيست هزار سرباز به افغانستان بفرستد و از اروپا هم خواسته بود كه همين تعداد سرباز را بفرستد. اما اروپايى‌ها با اين‌