قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٣ - جلسه اول تصرف بعض از مواد قانون احوال شخصيه شيعه توسط مجلس نمايندگان ١١/ ١١/ ١٣٨٧ ه ش تالار سخنرانى هاى حوزه علميه خاتم النبيين (ص)

قبول ندارم. اگر اينطور باشد، ما دچار حرج و مرجى خواهيم شد كه گاهى در قرون وسطى پيدا مى‌شد، ما بايد به همه مكاتب فقهى اسلامى احترام داشته باشيم و آنها را مشروع بدانيم. مسلمانان همه باهم برادر و برابرند. چرا به آن باور نداريد؟! بنظر من آخرين حرف اينست كه به نظر پيروان مذاهب اسلامى، فقه مذهب خودشان، بر فقه مذاهب ديگر ارجح و بهتر است.

اگر اينطور نباشد، از آن پيروى نمى‌كنند و به حكم آن عمل نمى‌كنند. اين يك امر معقول وم عمول است و كسى هم نمى‌تواند جلوى كسى را بگيرد. پس اگر حكم مجتهدش مطابق واقع بود، خدا به آن مجتهد دو اجر ميدهد، اگرمخالف واقع بود خدا به او يك اجر ميدهد.

امروز از آن فتواى شهير مرحوم شيخ محمود شلتوت تقريبا در حدود پنجاه سال مى‌گذرد و اين قضايا ديگر حل شده است. در كنفرانسهايى كه در كشورهاى عربى و ساير كشور هاى اسلامى صورت گرفته است، اين موضوع حل گرديده، خصوصا در كنفرانس اردن تمام مذاهب اسلامى مشروعيت شان مورد توافق قرار گرفت كه من در آن مورد كتابى نوشته ام بنام «تحقق اتحاد امت اسلامى» چاب هم شده است. بايد به همه مذاهب باور داشته باشيم. يكى از نمايندگان كه از برادارن اهل سنت ما بود در جواب همين آقا كه گفت من باور ندارم، پاسخ داد كه؛ اگر بنا باشد ما فقه شيعه را تابع فقه حنفى قرار