قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٦ - جلسه اول تصرف بعض از مواد قانون احوال شخصيه شيعه توسط مجلس نمايندگان ١١/ ١١/ ١٣٨٧ ه ش تالار سخنرانى هاى حوزه علميه خاتم النبيين (ص)
بدون معطلى در يك راى گيرى عمومى در ظرف يكى دو روز آنرا تصويب نموده و براى ادارهى امور فرستاد كه سرانجام در روز آخر سال ١٣٨٧ خورشيدى توسط رئيس محترم جمهورى اسلامى افغانستان توشيح گرديد و امروز شكل قانون را به خود گرفته و شيعيان افغانستان از دغدغه نجات يافتند.
البته ناگزيرم كه بعضى از موضوعات را در اينجا صحبت كنم تا در تاريخ قانون احوال شخصيه بايد باقى بماند تا براى آينده هاى ما اشتباه واقع نشود و آن اينكه؛ وقتى قانون احوال شخصيه به ولسى جرگه رسيد طورى كه عرض كردم، قسمت عمده نمايندگان اعتراض نداشتند و بالاخره تصويب شد. ولى مشكلاتى در ولسى جرگه بوجود آمد. بعضى از نمايندگان محترم ولسى جرگه گفتند كه ما چه مجبوريت داريم كه اين قانون را تصويب كنيم؟! اين قانون احوال شخصيه شيعه است، ما ملزم نيستيم كه آنرا تصويب كنيم، كافيست به محاكم بنويسيد تا زمينهى تطبيق آنرا فراهم كنند.[١]
به نظر من اين حرفى درستى نبوده و بر آنها واجب و لازم بود كه تصويب مىكردند. چون وظيفه شان است كه بايد آنرا تقنين نمايند. زيرا در ماده يكصد و سى ام قانون اساسى آمده كه طبق قانون، و معناى قانون اين است كه از مجلسين بگذرد. تمام موادى از لوايح و
[١] - از صحبت هاى محترم عبد الرب رسول سياف.: حسينى حنيف؛ سيد احمد: جريان شناسى فقهى وحقوقى ... ص ٢٢٥/ ٢٣٠ و ٢٣٢