قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٢ - جلسه ششم اجلاس كمسيون مستقل نظارت بر تطبيق قانون اساسى بمناسبت هفتمين سالروز تصويب قانون مذكور ٧/ ١١/ ١٣٨٩ ه- ش كابل
ما چگونه مىتوانيم كارخانه هاى توليدى را در داخل كشور بياوريم؟ آيا با توجه به وضعيت كنونى اقتصاد بازار، ما از آوردن كارخانه ها منصرف شويم وتنها به تجارت بپردازيم؟ از شركت هاى فرا مليتى خارجىها نمايندگى كنيم؟ فقط اجناس ومحصولات آنها را وارد كنيم؟ اگراينطور باشد نتيجه همان است كه نه دين است و نه دنيا. در اين صورت ما هيچوقت نمىتوانيم ادعا كنيم كه استقلال سياسى داريم و يا حاكميت ملى. (مگر درعالم خيال!!) هرجا كه «احتياج» باشد نوكرى را بدنبال دارد و هرچه كمكهاى خارجى بيايد به همان مقدار بايد از حاكميت ملى و استقلال سياسى خود صرف نظر كنيم. به نظر من در اين مورد بايد يك فكر اساسى شود. ما بايد نه خود را فريب دهيم و نه ديگران را.
ما بايد زمينه سازى كنيم كه تجار ما پولهاى خود را در كارخانههاى توليدى مصرف كنند و بايد فكر كنيم كه با اين اقتصاد بازار و اجناس مرغوب خارجى كه در كشور ما عرضه مىشود، چگونه مبارزه كنيم تا كارخانه هاى توليدى ما از توليدات خود بتوانند استفاده ببرند.
يك مرتبه در هرات در اين مورد خيلى صحبت كردم، اتفاقا روز عيد بود و در نماز عيد گفتم چرا اين دكان هاى شما ده ميليون و بيست ميليون سرقفلى دارد؟ اين دكاندارى ها چه بدرد مىخورد؟ اينها را كنار بگذاريد و به دنبال شغل هاى پدرى خود نرويد، پولهاى خود را در كارهاى توليدى بكار بيندازيد. كارخانه هاى توليدى وارد كنيد كه هم