قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٣ - جلسه پنجم شصتمين سالروز تصويب اعلاميه جهانى حقوق بشر تالار وزارت امور خارجه افغانستان كابل ١٣ عقرب ١٣٨٧ ه- ش
(كه من دو ساعت در دو جلسهى جداگانه در همين جا ايستادم و روى مبانى منطقى و فلسفى حقوق بشر صحبت كردم، ولى خانم زهره راسخ، يك كلمهى آنها را هم پخش نكرد و حتى سى دى آنها را هم به ما نداد، با اين مىگويد زن سالارى. (خنده حضار) اين است كه مبادى منطقى و مبادى فلسفى اعلاميه جهانى حقوق بشر[١] شديدا مشكل دارد و درهم وبرهم است و همه مواد آن به عنوان يك ايدئولوژيى بدون زيربنا طرح شده است.
هر ايدئولوژى از خود زيربنا مىخواهد و زيربناى ايدئولوژى، جهان بينى است. هر ايدئولوژى كه فاقد جهان بينى باشد، فتواى مفت و بيهوده است و نبايد انسان در اين فكر باشد كه هر چيزى را كه من پسنديدم بايد همه دنيا بپسندد. نه چنين چيزى قابل تطبيق نيست.
فرهنگ خود را بر ديگران نبايد تحميل كرد. تهاجم فرهنگى مشكلات بشر را حل نمىتواند، بلكه بايد همكارى بين تمدنها بوجود بيايد و دانشمندان در يكجا جمع شوند و روى اصول و عقلانيت دقيق، زيربناهاى حقوق بشر صحبت كنند.
[١] - در مورد حقوق بشر بحث مفصل صورت گرفته است كه محققين مى توانند به اين كتاب مراجعه نمايند: محسنى، محمد آصف، مباحث علمى دينى، ص ١٢٤/ ١٣٢ چاپ دوم، كابل، دلو ١٣٨٧ ه-. ش.