قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٦٤ - جلسه پنجم شصتمين سالروز تصويب اعلاميه جهانى حقوق بشر تالار وزارت امور خارجه افغانستان كابل ١٣ عقرب ١٣٨٧ ه- ش
اين جملهى نهج البلاغه برگرفته از چند آيه قرآن است كه مىفرمايد: «إِنَّ عَلَيْنا لَلْهُدى وَ كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ» كه كلمه (على) براى وجوب مىآيد. در چند مورد خداوند مىفرمايد كه بر من واجب است حق شما.[١]
ما مخلوق خدا هستيم و در جهان بينى اسلامى و تمام اديان بشرى، انسان مخلوق خداست ولى خدا با اينكه خالق ما و آفريدگار و فياض وجود ماست باز هم بر ذمه خود، حقوق انسان را واجب دانسته است. بنابراين هيچ كس حقوق يكطرفه ندارد. حقوق، دو طرفه است. انسان بر خالق خود نيز حق دارد كه خود خالق آن حق را براى او قرار داده است.
مسئله حقوق انسان از كجا آغاز مىشود؟ از موقع تولد تا موقع مردن؟ نه. از ابتدايى كه نطفه انسان در رحم مادر بوجود مىآيد و شكل مىگيرد؟ نه، اگر مبالغه نشود، از ميليونها سال قبل اين حقوق آغاز شده است. حقوق اين انسانيكه امروز بدنيا مىآيد، طبق مقررات فقه اسلامى دو هزار سال قبل از تولد، حقوق او شروع مىشود.
ما و شما امروز از اثر پيشرفت علوم بيالوژى و علوم طبى اين را ميدانيم كه در بين ژنهاى وراثتى ما كه تقريبا در هسته هر سلول از ميلياردها سلول بدن ما از سى هزار تا پنجاه هزار ژن وراثتى موجود
[١] - ليل/ آيه ١٢ و روم/ آيه ٤٧