قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٦٣ - جلسه پنجم شصتمين سالروز تصويب اعلاميه جهانى حقوق بشر تالار وزارت امور خارجه افغانستان كابل ١٣ عقرب ١٣٨٧ ه- ش

اعوذ بالله من الشيطان الرجيم‌

بسم الله الرحمن الرحيم‌

درباره حقوق انسان از نظر دين مقدس اسلام هرچه بگويم باز هم ناتمام است. براى زيربناى حقوق انسان، قطع نظر از عقايد و باورهاى او، من حيث انه انسان، در قرآن مجيد آياتى نازل شده است. «وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ» ما بنى آدم را گرامى داشتيم و به او كرامت ذاتى داديم و او را بر درياها و زمين خشكه مسلط كرديم. «وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى‌ كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا»[١] و بر اكثر مخلوقات خود، انسان را برتر قرار داديم.

«لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ»[٢] ما انسان را در بهترين وجود فيزيكى و روح مجرد آفريديم.

آيات قرآن كه زيربناى حقوق انسان محسوب مى‌شود و به منزله اساس و اركان حقوق انسانى است، بسيار زياد است.

در نهج البلاغه يك جمله از حضرت على (ع) نقل شده است كه؛ اگر حقوق يكطرفه مى‌بود، ديگر حق خدا بود كه يكطرفه بر انسان تعلق مى‌گرفت، در حاليكه خداوند هم حقوقى بر انسان قرار داده و هم حق انسان را بر خود قرار داده است.

[١] - اسراء/ آيه ٧٠

[٢] - تين/ آيه ٤