قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٤٦ - جلسه چهارم سمينار بررسى مشكلات زنان در افغانستان ١١/ ٤/ ١٣٨٨ ه- ش كابل
رسانه هاى غربى مكررا اين موضوع را صحبت مىكنند و من آنها را تعقيب مىكنم و آنچه را كه خود آنها صحبت مىكنند من گوش مىكنم و آنچه را كه اينجا عرض مىكنم، از خود نمىگويم.
در كشورهاى غربى مكررا چه در شركت هاى خصوصى و چه در دواير دولتى به زنها سفارش مىشود كه اگر مردهاى حيوان صفت به شما تجاوز كردند شكايت نكنيد كه كارخود را از دست مىدهيد! آيا اين اسارت نيست؟ مگر اسارت شاخ و يا دم دارد؟
زن در غرب نه كرامت دارد، نه عزت و نه احترام. حقوق زن در غرب يك شعار است و بنام حقوق زن، بر زن ظلم مىشود ولى در كشورهاى شرقى ظلم به گونهى ديگرى است، مردم ما مسلمانند ولى فرهنگ اسلامى وجود ندارد.
زنها در شرق به نحوى ديگر در اسارت گرفتارند. اسير مردهاى قلدر و زورگو هستند. مرد، زن را مجبور مىكند كه هر روز آشپزى كند. لباس مادرش را بشويد. لباس خود او و بچه هايش را بشويد، در خدمت مادرش باشد و فاميل او را احترام كند ولى اگر خويشاوندان زن و يا مادر زن بيايد با آنها دعوا مىكند و به زن مىگويد شما حق نداريد در مقابل بى احترامى من نسبت به خويشاوندان و مادر خود، حرف بزنيد. اين نوع ديگرى از اسارت است. به عنوان مثال اگر يك زن، شوهرش مرده باشد، خودش نمىتواند سرنوشت خود را تعيين كند. سرنوشت او را بايد برادر شوهرش، پسر عموى شوهرش و يا