فوايد دين در زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨ - فايده سوم توليد مبحت

فايده سوم: توليد مبحت‌

دو فايده گذشته ابتدائاً و به طور مستقيم به افراد تعلق مى‌گرفت‌[١] ولى اين فايده اجتماعى است اين‌كه فلاسفه گفته‌اند انسان مدنى با الطبع است به نطر من اساس محكمى ندارد. مدنيت و علاقه به اجتماع در فطرت انسان تمركز نيافته، چيزى كه به طور قطع و يقين در سرشت آدمى به كار رفته علاقه او به ذات خودش مى‌باشد و حب بذات فطرى هر انسان بلكه هر موجود حساس با شعور مى‌باشد و از اين غريزه دو صفت ديگر پديد مى‌آيد يكى جلب منفعت و ديگرى دفع ضرر، و از آن‌جايى‌كه انسان زندگى خود را به تنهايى ادامه داده نمى‌تواند و توانايى جلب منافع مطلوبه و دفع مضار منظوره را منفرداً ندارد خود را مجبور مى‌بيند كه به زندگانى اجتماعى تن دردهد، من در اين‌جا نمى‌خواهم كه به گفته‌هاى فلاسفه و دانشمندان علم الاجتماع (سوسيولوژى) توجه كنم، مطلبى كه نوشتم مانند جمله (دو دو چهار) قطعى است.

[١] . بلى به طريق غير مستقيم فايده اول به اجتماع هم ارتباط پيدا مى‌نمود چنان‌چه بيان شد.