اجتماعى نگاه مى‌دارد، و انسان را معتقد مى‌سازد كه بايد حركت كند، به نفع ديگران عرق ريزد حتى اگر ديگران از او تقدير نكنند زحمات او را ناديده بگيرند او را به كلى فراموش كنند! بلكه توهينش كنند اسباب زحمت و اذيت او را فراهم كنند و با تمام اين احوال دين به وسيله مكافات ابدى خود او را از سقوط يأس و وقف و سكون و يا از اراده انتقام گرفتن باز مى‌دارد يعنى نه تنها اراده انتقام را از مغز او بيرون مى‌كند بلكه او را وادار مى‌كند به خدمت خود ادامه دهد و مزد خود را از خداوندى كه عمل نيكوكاران را ضايع نمى‌كند.

بخواهد بقول سعدى:

تو نيكى ميكن و در دجله انداز		كه ايزد در بيابانت دهد باز

راستى دين فوائد مهمه بيشمارى دارد كه يكى از آن‌ها تحريك حس اجتماعى انسان است كه تمام قواى بشرى را در راه بهبود اجتماع و سعادت مردم بسيج مى‌كند و استعدادهاى عالى انسان را به نفع جامعه به كار مى‌اندازد ضعيف از قوت قوى جاهل از علم عالم، فقير از ثروت غنى، ساده از ابتكار هوشمند استفاده مى‌كنند، و اين اجتماع قابل شكست و اضمحلال نيست.

حالا كه اين موضوع روشن شد بد نيست به طور نمونه بعضى از توصيه‌هاى اسلام را در اين موضوع اين‌جا نقل كنيم!