ظلم نمودن و گمان بد (سوء ظن) و اتهام و فاش ساختن سر، حسد، تكبر، تجاوز، ضرب و شتم و بدگويى كردن و امثال آن‌ها را حرام و ممنوع قرار داده زيرا اضمحلال اجتماع مولود همين امور است، روزى‌كه پيكره اجتماع از اين ميكروبات خطرناك به وسيله داروى دين ديگر علاج ندارد سلام و پاك گردد آن وقت است كه مردم حس خوش‌بختى خواهند كرد!

ما اگر بخواهيم آيات مقدسه قرآنى و روايات شريفه نبوى و ولوى را نقل كنيم رساله حاضر به يك كتاب بزرگ تبديل مى‌شود، به قول معروف (مثنوى هفتاد من كاغذ شود) اينك به طور نمونه مقدار خيلى كم را براى خوانندگان دقيق و فهيم و حقيقت پسند ارائه مى‌دهم! قرآن در سوره حجرات مى‌فرمايد:

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد نبايد كه قومى قومى را استهزاء و مسخره كند شايد كه آن‌ها از قوم استهزاءكنندگان بهتر باشند، و به لقب‌هاى بد نخوانيد (از ادب اجتماعى نيكو نام بردن است) بد نامى است فسق بعد از ايمان ... اى ايمان آورندگان از بسيارى گمان (در حق مردم) بپرهيزيد زيرا بعضى از گمان‌ها گناه است و تفحص عيوب و بدى‌هاى مردم را نكنيد و غيبت نكنيد بعضى شما بعض ديگر را آيا يكى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده خود را بخورد ...